Ψάχνω εδώ και μέρες στα γραφτά του Μαρξ και δεν βρίσκω ούτε μια πρόβλεψη, ούτε μια εξήγηση, γιατί οι καταπιεζόμενες μάζες, αντί να ξεσηκωθούν κατά του στυγνού καπιταλισμού, προτιμούν να βλέπουν με φανατισμό “Survivor”, και αντί να συνταχθούν με τους Πυρήνες της Φωτιάς, προτιμούν να είναι με το μέρος των Διασήμων.
Όλοι συμφωνούν ότι η δικτατορία στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1967 είχε την ευλογία των ΗΠΑ. Η Σοβιετική Ένωση έλεγχε στρατιωτικά, όχι μόνον πολιτικά, τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Και όποια δεν καθότανε καλά, Ουγγαρία ήταν αυτή, Τσεχοσλοβακία, το λόγο είχαν τα ρωσικά τανκ. Η Αμερική μπουκάρει στρατιωτικά μόνον στις ''εχθρικές'' χώρες, Αφγανιστάν, Ιράκ και σία. Η Ελλάδα είναι φιλική χώρα, άρα αν κάτι πάει να στραβώσει θα παρέμβουν οι τοπικοί αξιωματικοί.
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πονηρός. Και τον ενδιαφέρει μονάχα η πάρτη του. Τίποτα άλλο. Πώς θα κρατηθεί στην εξουσία, ένα. Και το άλλο, πώς θα παραμείνει στο παιχνίδι όταν χάσει της εκλογές, όποτε γίνουν.
Τι σχέση έχει το τηλεοπτικό Survivor με την πολιτική... αλλαγή στην Ελλάδα μετά την εκλογή του «αριστερού» Σύριζα; Μεγάλη σχέση. Μια σχέση που τα λέει όλα.
Πρωταπριλιά, μέρα μεγάλης γιορτής για τους πολιτικούς. Για τον Τσίπρα που θα καταργούσε τα μνημόνια με ένα άρθρο, τον Κυριάκο Μητσοτάκη που ενώ δεν ήταν έτοιμος να κυβερνήσει άρχισε να ζητά εκλογές, τον Αντώνη Σαμαρά που θα εκμηδένιζε το δημόσιο έλλειμμα σε δύο χρόνια, τον ΓΑΠ που δεν θα μας έβαζε στο ΔΝΤ, τον..., τον...
Το γήπεδο του Παναθηναϊκού δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Και πως θα γίνει, δηλαδή; Εδώ δεν φτιάχτηκε επί πολυμετοχικότητας όταν στον Παναθηναϊκό ήταν Βαρδινογιάννης, Βγενόπουλος, Γιαννακόπουλος, Πατέρας και μια ομάδα εφοπλιστών ως μικρομέτοχοι στην πολυμετοχικότητα. Γιατί δεν έγινε τότε; Επειδή δεν τα έβρισκαν οι παναθηναϊκάρες μεταξύ τους. Γι’ αυτό.
Ένας ακόμα βουλευτής την κοπάνησε από το Ποτάμι. Αυτό πια δεν είναι κόμμα, είναι μια φυλακή κι όσοι ακόμα βρίσκονται μέσα ψάχνονται να δραπετεύσουν. Όπου φύγει, φύγει. Να γλυτώσουν την καταστροφή.
Γράφει ο Στήβεν Αβραμίδης
Μέσα σε τόσα γεγονότα ήρθε αυτό που περίμενα καρτερικά τόσο καιρό. Το νέο κόμμα της Ραχήλ με το όνομα μέτωπο νίκης. Που θα νικήσει βέβαια τόσο πολύ, όσο εγώ αναμένεται να βγω με φούστα κλαρωτή στην Ομόνοια και να παραστήσω κάποιον που ξέφυγε από το gay parade.
Κυβέρνηση είναι ο Σύριζα και ο,τι γουστάρει κάνει. Και επειδή δεν ξέρει, ούτε και μπορεί να κάνει σωστά πράγματα για να γλυτώσει την Ελλάδα, κάνει εκείνα που θα σώσουν τους εαυτούς τους. Αυτή είναι η μεγάλη και κατάμαυρη αλήθεια από τον Ιανουάριο του 2015. Όλα τα δίνουν για να πιάσουν το καλύτερο αποτέλεσμα στις εκλογές. Για το καλό του σύριζα, όχι τη νίκη του λαού. Όχι τη νίκη της Ελλάδος.