Μας παρακολουθούν. Κι όταν βλέπουν ότι χάνουμε στο ποδόσφαιρο και από τα νησιά Φερόε καταλαβαίνουν ότι δεν έχουν να κάνουν με σοβαρό κράτος. Κι αρχίζουν να διεκδικούν οι μεν Σκοπιανοί όλη τη Μακεδονία και οι Τούρκοι όλο το Αιγαίο, τη Θράκη και τη Μακεδονία μέχρι τη Θεσσαλονίκη πια, οι δε Αλβανοί την ...Αθήνα.
Παλιά μου τέχνη κόσκινο: μετά το διάλειμμα της "αριστερής" κυβέρνησης, με τη μισή, μόλις, ντουζίνα θετικά μέτρα για τους λιγότερο προνομιούχους Ελληνες, τις ατελείωτες γκάφες και ατοπήματα, η Public Issue -που τα έσπασε με την Αυγή και τον ΣΥΡΙΖΑ- μας φέρνει τον Κούλη για σωτήρα και τη ΝΔ για σωσίβια λέμβο.
Είχαμε τους μετεωρολόγους. Που μας λένε τον καιρό. Αν θα βρέξει, αν θα φορέσουμε παλτό, αν θα σαλπάρουν τα παπόρια. Δεν είναι... πιθανολόγοι οι μετεωρολόγοι. Δεν προβλέπουν, παίζουν στα σίγουρα με δεδομένα σε επιστημονικές παρατηρήσεις.
Ξεκάθαρα πράγματα. Από τότε που έσκασε μύτη η Χρυσή Αυγή στη Βουλή, έχει δέσει για τα καλά. Και δεν...ξεδένει με τίποτα. Μας γουστάρει κι όχι η Χρυση Αυγή, το κόμμα που δικαιολογημένα κι... όχι δέχεται τις περισσότερες κατηγορίες, στα όρια της βρισιάς.
Τι μας λέει η τελευταία αυτή δημοσκόπηση της Public Issue. Λέει πως ο ΣΥΡΙΖΑ όσο πάει και εξαερώνεται. Σε λίγο θα πάθει ό,τι και το ΠΑΣΟΚ που από το 44% βρέθηκε στο 4%.
Κάθε εποχή έχει το δικό της κλειδί για την επιτυχία στο χώρο της πολιτικής. Μεταπολιτευτικά το κλειδί για να μπει κανείς στη Βουλή ήταν ο τίτλος του αντιστασιακού. Εκατοντάδες άτομα έγιναν βουλευτές με μόνο -ορισμένες φορές- προσόν την επίκληση αντιστασιακών τίτλων.
Παγκόσμιο πρόσωπο η Ίντιρα Γκάντι. Παγκόσμιας προσοχής η άνοδός της μέχρι κυβερνήτις μιας τόσο μεγάλης, και τόσο “συντηρητικής” χώρας, όπως είναι η Ινδία. Αυτή, άλλωστε, και μόνον αυτή έγινε πρωθυπουργός.
Λέξεις. Βρίσκουν λέξεις και πουλάνε παραμύθι. Αλλαγή. Διαπλοκή. Εξυγίανση. Κάθαρση. Διαφθορά. Η νέα λέξη που βγήκε στην αγορά είναι «εξομάλυνση». Δεν είναι από τις συνηθισμένες, από τις μεταχειρισμένες, αλλά επειδή δεν βρήκαν άλλη πιο πιασιάρικη, πιο αβανταδόρικη, κατέληξαν σ’ αυτήν.
«Πολύδωρας, τόσο γελοίος και τόσο δεξιός, ο ορισμός του υποψήφιου που δεν θέλουμε». Αυτό έγραψε κάποια συντρόφισσα στο όνομα Βασιλική Κατριβάνου, πρώην βουλευτίνα του Σύριζα.