Έπεσα από τα σύννεφα! Αυτή είναι η είδηση της χρονιάς, για όσους αντιλαμβάνονται την πολιτική σημασία του πράγματος. Αύριο Πέμπτη ξεκινάνε οι εργασίες του Β' συνεδρίου του Σύριζα.
Το 1204 η θρησκευτική αλητεία της Ευρώπης, σταυροφόρους τους λέγανε, μπουκάρανε στο Βυζάντιο. Πηγαίνανε με την ευχή του Πάπα της Ρώμης να ελευτερώσουνε τους Αγίους Τόπους, δηλαδή να αρπάξουνε και να κάψουνε, και είπανε «Στο δρόμο μας είναι η Κωνσταντινούπολη, ας κάνουμε ένα ζέσταμα εδώ».
Αγγλικό παπόρι, η φρεγάτα “Μαδαγασκάρη”, φέρνει το 1833 στο Ναύπλιο τον Όθωνα για να γίνει βασιλεύς της Ελλάδος. Τα γεγονότα μιλάνε μόνα τους με γλώσσα που δεν θέλουν, ίσως δεν μπορούν να την καταλάβουν οι μαλάκες, ίσως και οι απατεώνες.
Να σου πω κάτι. Η ντροπή είναι των πασόκων και των συριζαίων πρώην πασόκων κατά πρώτον, και κατά δεύτερον των νεοδημοκρατών, που τα χώνουν στους χρυσαυγίτες με αφορμή το θάνατο και την κηδεία του Παττακού.
Έφριξα ακούγοντας τον πρωθυπουργό να βρίζει τους καναλάρχες. Σα να μην έφθαναν τα άλλα όπλα που έχει στη διάθεση του για να τους διαλύσει, κατέφυγε εκεί που καταφεύγουν αυτοί που δεν μπορούν ούτε να δείρουν.
Φοβερή επίθεση εξαπέλυσε χθες στη Βουλή ο Τσίπρας στον Μητσοτάκη. Μιλάμε ότι από τότε που είναι πρωθυπουργός το παλληκάρι, τέτοιο μπάσιμο στην εστία του αντιπάλου του δεν το είχαμε ματαδεί.
Στην πολιτική σκοτώνεις και δεν πας φυλακή. Γιατί; Επειδή για το έγκλημα που κάνει κάποιος δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Γι' αυτό. Επειδή δεν υπάρχει κατηγορία, στα χαρτιά, όχι στα λόγια. Γι' αυτό. Αυτά ως εισαγωγή.
«Είσαι σεξιστής» κατηγόρησε τον Ντόναλντ Τράμπ η Χίλαρυ Κλίντον στο Νο2 debate εν όψει των προεδρικών εκλογών των ΗΠΑ. Κι εκείνος της είπε σεξιστής είναι ο άντρας σου, ο Μπίλ. Αυτός είναι ο δημοκρατικός διάλογος για να πάρει πρέφα ο Αμερικάνος πολίτης ποιός είναι ο περισσότερο κατάλληλος για πλανητάρχης.
Η «Χρυσή Αυγή» είναι ένα κόμμα από το Πουθενά, που όμως έχει δέσει γερά και σε κάθε περίπτωση μπαίνει πανηγυρικά στη Βουλή. Λέμε από το Πουθενά κόμμα, διότι η Χρυσή Αυγή δεν έχει Ιστορία, κανένα παρελθόν.
Δεν υπάρχει για κανένα κόμμα το μπαμ μπουμ τόσο στην άνοδο των ποσοστών του, όσο και στην πτώση του. Το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, δεν βρέθηκε από το 45% στο 5% από τη μία στιγμή στην άλλη.