Πόσοι Έλληνες, αναρωτιέμαι, τα χρειάστηκαν, έστω προβληματίστηκαν από την απόφαση του Ερντογάν να επιτεθεί σε ξένη(!) χώρα, τη Συρία, με ειδικές δυνάμεις. Άρματα μάχης και μαχητικά αεροσκάφη.
Εκείνη την ημέρα περισσότερα από χίλια αεροπλάνα του Χίτλερ κοπανούσαν τους 600.000 κατοίκους του Στάλινγκραντ με ατελείωτες βόμβες, εμπρηστικές και εκρηκτικές. Ήταν 23 Αυγούστου, σα σήμερα, το 1943 και στην διάρκειας μιας ημέρας ολοκληρωτική αυτή από αέρος επίθεση των Γερμανών σκοτώθηκαν 40.000 Ρώσοι.
Εάν ο Τσίπρας δεν ήταν πρωθυπουργός. Εάν ο πρόεδρος του σύριζα ήταν ακόμα αντιπολίτευση κι είχε αναθέσει στον βουλευτή Κοντονή Σταύρο τον τομέα αθλητισμού.
Φοβεροί τύποι αυτοί οι πολιτικοί. Ιδιαίτερα όταν διεκδικούν μερίδιο από τις επιτυχίες των αθλητών μας στους Ολυμπιακούς αγώνες. Άλλοτε με διθυράμβους που συχνά γνέφουν στους ψηφοφόρους «είδατε τι κατάφερα πάλι;», άλλοτε με τη συμμετοχή τους σε πανηγυρικές τελετές υποδοχής και άλλοτε με αναλύσεις που έχουν ως επιμύθιο το ανεκδοτολογικό πλέον «κατόπιν ενεργειών μου».
Δεν ξανάγινε. Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, που σύμφωνα με τα γκάλοπ τον έχει από κάτω του και με διαφορά τον Τσίπρα, διέπραξε το απονενοημένο. Δεν θυμάμαι εδώ και 50 χρόνια άλλον υποψήφιο πρωθυπουργό, μάλιστα ενώ τρέχουν οι υποψίες για πρόωρες εκλογές, να απενοχοποιήσει τον προσωπικό του αντίπαλο.
Μαύροι σκλάβοι από την Αφρική και λευκοί μετανάστες είναι ο λαός της Κούβας, το κουμάντο στην οποία έχουν οι Ισπανοί κατακτητές, για τρεις αιώνες. Αυτή η πλάκα να σταματήσει, αποφάσισαν οι Αμερικανοί και πριν μπει ο 20ος αιώνας ξεκίνησαν πόλεμο.
Ο μπαμπάς Κορακάκης είχε συμφωνήσει με τον δήμαρχο Δράμας, εδώ και ενάμιση μήνα, να γκρεμιστεί η παράγκα που χρησιμοποιούσε η ολυμπιονίκης της σκοποβολής για προπόνηση. Αυτά τα ισχυρίστηκε ο ίδιος ο δήμαρχος. Και όλως τυχαίως η κατεδάφιση συντελέστη όταν η νεαρή Αννα πήρε το πρώτο από τα δυο μετάλλιά της.
Εδώ και κάποιες δεκαετίες σ' αυτήν την πουτάνα κοινωνία της Ελλάδος ακούω αυτή τη χοντρομαλακία «το κοινωνικό κράτος». Τι πάει να πει αυτό, για να κάνουμε ταμείο. Το κράτος να υπηρετεί την κοινωνία.
Γιατί κάποιοι απορούν επειδή κυβέρνηση και αντιπολίτευση τρώγονται σαν τα σκυλιά. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει θέμα. Καμία απορία, καμία έκπληξη που ο σύριζας και η ΝΔ τσακώνονται. Τη δουλειά τους κάνουν.
Για όσους ασχολούνται με τη νεώτερη πολιτική Ιστορία του τόπου ο Νίκος Ζαχαριάδης είναι μεγάλο πρόσωπο. Τον βάζεις στη σέντρα. Αν τον αγνοείς, αν τον κάνεις πέρα, τότε δεν ασχολείσαι σοβαρά με το τι μπάλα παίζεται στην Ελλάδα.