Το Ισραήλ είναι παραμύθι φούρναρης ευρωπαϊκή χώρα. Παίζει σ' όλες τις διοργανώσεις της γειτονιάς μας γιατί δεν το αναγνωρίζουν οι αραβικές χώρες στις οποίες ανήκει γεωγραφικά.
Ο Μητσοτάκης τα χώνει στον Τσίπρα. Εγώ τι κερδίζω; Τίποτα. Ο Τσίπρας τα χώνει στον Μητσοτάκη. Το δικό μου όφελος ποιο είναι; Κανένα. Και τους δύο τους πληρώνω. Όχι για να βρίζονται. Τους πληρώνω, πιο σωστά μου τα παίρνουν, για να δουλεύουν.
Δεν θα μείνω στα τετριμμένα, τον αριθμό των βουλευτών που ψήφισαν το ασφαλιστικό, τη μη ύπαρξη διαρροών και τα υπόλοιπα αναμενόμενα ή μη, στα οποία αναλώνεται συνήθως το πολιτικό ρεπορτάζ, έπειτα από κάθε συνεδρίαση της Βουλής για κρίσιμα εθνικά θέματα.
Όλα ήταν στο πρόγραμμα. Όλα αυτά που συμβαίνουν στις ημέρες μας. Κυβέρνηση από τον σύριζα να υπογράφει πιο σκληρά μνημόνια από τις κυβερνήσεις που ο Τσίπρας κατηγορούσε.
Το λέω ξεκάθαρα και δεν ντρέπομαι γι' αυτό. Εγώ αν ήμουν αρμόδιος υπουργός κι έβαζα την υπογραφή μου σ' αυτό που ζήτησε ο Ρώσος μεγιστάνας Ριμπολόβλεφ, θα είχα πάρει προηγουμένως το χαρτζηλίκι μου.
Από το 1975, ένα χρόνο μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή έκανε αίτημα για την πλήρη ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Στο μεταξύ ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε ξεκινήσει το παραμύθι με το σλόγκαν «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο».
Το έχω ακούσει από δέκα τουλάχιστον διαφορετικούς ανθρώπους. Έπρεπε να γίνει κυβέρνηση ο σύριζας για να πάρουμε πρέφα ότι κι αυτοί είναι ένα κόμμα με... ταλέντα. Με βουλευτές νούμερα σκέτα. Ρε, πού τους βρήκαμε όλους αυτούς. Κάτι τέτοια.
Κανείς δεν γνωρίζει πότε θα γίνουν οι επόμενες εκλογές, όλοι όμως μπορούν να φανταστούν ποιο θα είναι το θέμα που θα κυριαρχήσει σ’ αυτές - όποτε κι αν πραγματοποιηθούν. Ακόμη και τον άλλο μήνα, όπως πιστεύουν πολλοί.
Κι όμως, η κυβέρνηση έχει ειδικό ακόμη και σε θέματα ...κόφτη. Που δεν είναι άλλος από τον γενικό γραμματέα παρά τω πρωθυπουργώ Δημήτρη Τζανακόπουλο, πρόσωπο με μεγάλη επιστημονική κατάρτιση και σημαντική πολιτική εμπειρία, παρά το νεαρό της ηλικίας του.