«Αποφασίσαμε να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη...» αυτό ανάμεσα σε πολλά άλλα αναφερόταν στην “προκήρυξη” της 17 Νοέμβρη που είχε τίτλο «Άρχισε η κάθαρση» και είχε σταλεί στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία».
Βραδυά κατάμαυρη. Θανατερή. Νεκροί 81 στον αριθμό όταν το βαπόρι με 472 επιβάτες και 61 άτομα πλήρωμα κοπάνησε στις νησίδες Πόρτες Πάρου, δυο μίλια από το λιμάνι της Παροικιάς.
Αν δεν ενημερωθούμε, αν δεν προσπαθήσουμε, αν δεν πάμε, πως θα βοηθήσουμε και πιθανά να σώσουμε παιδάκια; Γι’ αυτό γίνεται αυτή η γιορτή. Για να βοηθήσουμε τα παιδάκια που έχουν ανάγκη από μεταμόσχευση μυελού των οστών.
Βλέπουμε στο σινεμά το παλληκάρι, τον πρωταγωνιστή της ταινίας, να τα βάζει με πέντε, και με δέκα. Όποιον βρίσκει μπροστά του να τον ξαπλώνει. Κάθε εμπόδιο να το εξουδετερώνει.
Δεν υπάρχει ούτε ένας υπουργός Δημόσιας Τάξης που να μην δεσμεύτηκε, από την αρχή κιόλας της θητείας του στο κτίριο της Κατεχάκη, για αναδιοργάνωση της αστυνομίας, με σκοπό την καλύτερη φρούρηση των πολιτών.
Η δημοτική αστυνομία πήρε τις πινακίδες από το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του υπουργού Γιώργου Σταθάκη που είχε παρκάρει παράνομα στην οδό Αμερικής και όλοι ...πανηγυρίζουν.
Σαν γνήσια καλλιτέχνης ποτέ δεν παραδέχθηκε ότι ένιωσε ενοχές για το παρελθόν της. Σκηνοθέτησε τα περισσότερα προπαγανδιστικά ντοκιμαντέρ για τους Nazi και τον Hitler, σκηνοθέτησε και την ταινία για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1936 (αριστούργημα), και αν διαβάσετε την ζωή της θα μείνετε με το στόμα ανοιχτό.
Το καφενείο είναι ένας καθαρά αντρικός χώρος- άσχετα αν στις μέρες μας έχουν εισβάλει και οι γυναίκες- που μέχρι κάποια στιγμή, στις μικρές κοινωνίες όλα στρέφονταν γύρω απ’ αυτά.
Μια μαύρη BMW αλλάζει λωρίδα και σταματάει σ' αυτήν που χρησιμοποιούν τα λεωφορεία της οδού Ρεν, στο Παρίσι, μπροστά στο κατάστημα Τati που πουλάει φθηνά ρούχα, και το επισκέπτονται φτωχαδάκια Γάλλοι και μετανάστες.