Την αγαπάμε, την λατρεύουμε, οι ερμηνείες της μας καθηλώνουν, παίζει εκπληκτικό πιάνο και τραγουδάει σπαρακτικά, όμως είμαι σίγουρος πως δεν ξέρουμε τίποτα γι΄ αυτήν την σπουδαία καλλιτέχνιδα. Ούτε για την ζωή, ούτε για τον ψυχισμό της
Αυτά μόνον ο αποδυτηριάκιας τα γράφει. Πάμε κατ' ευθείαν στα βαθειά νερά. Στο βάθος της θάλασσας, στο βυθό εκεί όπου δεν φθάνει και η πιο δυνατή ακτίνα του θεού Ήλιου.
Ο άπιστος Θωμάς. Έτσι τον αποκαλούν στους αιώνες. Ότι ήταν άπιστος. Ο Ιούδας, άλλος μαθητής αυτός, ήταν ο προδότης. Ο Τομ ο άπιστος. Αυτόν βρήκανε να σπιλώσουν, τον Τόμας, τον πιο αγαπημένο του αποδυτηριάκια από τους δώδεκα. Τον Θωμά, τον πιο πιστό, τον πιο λατρεμένο θαυμαστή, όχι οπαδό, του Χριστού.
Ο αποδυτηριάκιας έχει γράψει σεντόνι για το χαρέμι, αυτό το άγνωστο πράμα στη Δύση, στο οποίο όλο και περισσότερο πέφτει φως διότι πάντα αποτελεί αντικείμενο έρευνας και μελέτης. Κάπου μου έχει τρυπώσει, λέω για το σεντόνι, δεν το βρίσκω, πού θα μου πάει θα το ξετρυπώσω και ίσως κάποια στιγμή σηκωθεί στο site.
Μυστικός Δείπνος. Όπως κάθε Μεγάλη Πέμπτη, μια μέρα πριν από την Σταύρωση του Χριστού. Το έργο που παίζει κάθε χρόνο. Επαναληπτικά η ίδια παράσταση. Τι έγινε, κατά τας γραφάς, όταν μάζεψε και τους 12 μαθητές του. Κανείς δεν ξέρει. Δεν υπάρχουν πρακτικά, ούτε η μυστική μάζωξη αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη.
Ήταν θεσμός στις εφημερίδες το χρονογράφημα. Κείμενο καθημερινό, συνήθως πρωτοσέλιδο που το υπέγραφαν συγγραφείς. Καταξιωμένοι. Άνθρωποι που γνώριζαν ελληνικά. Που έγραφαν ελληνικά. Εποχή, μέχρι πρόσφατα, σίγουρα μέχρι και τη δεκαετία του '70, όπου οι αναγνώστες διάβαζαν ελληνικά. Μετά; Χέστα. Πλάκωσαν πρώτα τα περιοδικά lifestyle, μετά η ιδιωτική τηλεόραση και χάθηκε η μπάλα.
Αι ιδέαι που εκήρυξεν ο Ιησούς, η απαράμιλλος αυτή βολιδοσκόπησις του εις τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής δια μεσου του ιουδαϊσμού παρέσχεν επίσης και εις του Παύλον (εικόνα) την ώθησιν, την ρεαλιστιστικήν έμπνευσιν επάνω εις την οποία εστήριξεν το εκλεκτικόν και κοσμοπολιτικόν του σύστημα. Του έδωσεν την ζωήν.
Οι άνθρωποι κι όχι μονάχα στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές, όπως π.χ. τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, γουστάρουν να «συναντηθούν» με τον Θεό παρέα μ’ άλλους. Ακαταλαβίστικο για μένα. Η εκκλησία δεν είναι γήπεδο, όπου εκεί πάνε όλοι μαζί.
Συμπληρώθηκαν 20 χρόνια από τότε που ο Νίκος Ρίζος έφυγε από τη ζωή εντελώς ξαφνικά. Σηκώθηκε το πρωί και δεν αισθανόταν καλά. Η σύζυγος και ο γιος του ανησύχησαν μεν, αλλά είπαν 'αστο, αργότερα να πάνε να κάνουν κάποιες εξετάσεις…
Σίγουρο. Η πυρκαγιά στον πιο διάσημο ναό της Ευρώπης, και ό,τι συνωμοτικό θα την ακολουθεί τους προσεχείς αιώνες, θα γίνει ταινία, ταινίες να λες καλύτερα. Και βιβλία θα γραφτούν με ατέλειωτα πράγματα. Απίθανα πράγματα να λες καλύτερα. Γιατί τέτοια γεγονότα, π.χ. και εκείνο με την πτώση των Δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη το 2001, προσφέρονται στη φαντασία και την ανωμαλία κάθε πονηρού να γράψει τα δικά του.