ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Δεν κατάλαβα ποτέ την ανάμιξη του Μίκη Θεοδωράκη με την πολιτική, μάλιστα την τόσο έντονη και ασταμάτητη κομματική του δράση. Δεν του το έχω συγχωρήσει ποτέ. Και δεν τον δικαιολογώ επειδή πράγματι έχει μια βαθειά ανάγκη και ένα είδος υποχρέωσης να αγωνισθεί για τα κοινά. Όχι, κύριε.

ΤΟ ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΚΟ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ

Εδώ μιλάει η Ιστορία. Αυτή είναι η πιο βαρειά κουβέντα, και δεν χρειάζεται κάργα προβληματισμό για να την αντιληφθείς. Και η Ιστορία έχει αίμα, όπως έχει και τρομοκρατία. Ξεχάστε τα παραμυθάκια για τα παιδάκια και για τα μαλακισμένα όποιας ηλικίας. Τα παραμυθάκια με λόγια των οπισθίων, συγκεκριμένα της οπής των οπισθίων, για δημοκρατία, ειρήνη, ισότητα, δικαιοσύνη, κι άλλες τέτοιες γυρλάντες.
 

ΔΥΟ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΕΣ ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ

Η περίπτωση του Βιβάλντι. Ένας παπάς από την Βενετία τρελαμένος με τη μουσική, που συνέθετε ασταμάτητα, έγραψε 850 έργα, ούτε γκολ να ήταν. Ένας ταλαντούχος σκόρερ της παρτιτούρας, που τον έφαγε η ναφθαλίνη. Ξεχάστηκε με τα χρόνια. Κανείς δεν ασχολήθηκε με την πλούσια δουλειά του. Μέχρι να τον ανακαλύψουν έναν αιώνα μετά τον θάνατό του. Πιο γνωστό του έργο “Οι 4 εποχές”.

ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ...

Είναι κρίμα, τόσο το μουσείο, όσο και ο αρχαιολογικός χώρος της Ελευσίνας να μην υπάρχουν μέσα στους top προορισμούς των τουριστών και των επισκεπτών της πατρίδας μας. Κρίμα, γιατί και μεγάλο ενδιαφέρον έχουν αλλά και τεράστια ιστορία…
 

ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙ

Ο Ταμερλάνος, αυτός ο φοβερός Ασιάτης απλώνει στο γήπεδο 140.000 στρατό. Απέναντί του ο Σουλτάνος της οθωμανικής αυτοκρατορίας θεωρεί ότι του φθάνουν 85.000, μέσα σ' αυτούς 5.000 γενίτσαρους και 20.000 Σέρβους ιππείς. Είναι μια μεγάλη, μια ξεχωριστή μάχη, αυτή της Άγκυρας, για την οποία αγωνία έχουν οι Βυζαντινοί. Πού θα κάτσει η μπίλια.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ ΜΠΑΧ, ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ

Λίγες αράδες για να θυμηθούμε τονJohann Sebastian Bach με την ευκαιρία του θανάτου του σα σήμερα 28 Ιουλίου, το 1750. Ας περιοριστούμε σε γεγονότα, που δεν αφορούν προσωπικά τον ανεπανάληπτο πρωτομάστορα της καλλιτεχνικής δημιουργίας, όσο για να πλησιάσουμε την εποχή του, τον αιώνα του.

ΣΤΟΝ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ ΤΟ ΠΕΟΣ, ΣΤΟΝ ΔΑΛΤΟΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

Ήθελε να αγοράσει καφέ κάλτσες το παλληκαρόπουλο, για να φαίνεται μοντέρνος, να ταιριάζει με το λευκό χρώμα του παντελονιού του. Και διάλεξε ένα ζευγάρι κόκκινες κάλτσες. Κατάλαβε ότι έπασχε από αχρωματοψία. Την ασθένεια που κουβαλάει εκ γενετής κάποιος λόγω αδυναμίας των οπτικών νεύρων, και γι’ αυτό δεν έχει την ικανότητα να ξεχωρίζει τα χρώματα. Μία πάθηση που επέρχεται και λόγω προχωρημένης ηλικίας. Μιλάμε για τον Ιωάννη Δάλτον, που σ' αυτόν οφείλεται ο όρος “δαλτονισμός”, η ονομασία της συγκεκριμένης ασθένειας, της αχρωματοψίας.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ...

Ήταν από τους πιο γλυκούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει στην ζωή μου. Ήσυχος, λιγομίλητος με ένα αδιόρατο χαμόγελο σχηματισμένο σχεδόν πάντα στο πρόσωπο του. Τα καλοκαίρια στην Σύρο μάλιστα, γινόταν ακόμα πιο απολαυστικός. Με σπάνιο χιούμορ και «βιτριολικά» υπονοούμενα…

Ο ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ ΚΑΙ ΒΕΒΗΛΟΣ ΜΙΚ ΤΖΑΚΕΡ

Κάνουν παγκόσμιο πρωταθλητισμό η Ρεάλ και η Μπάγερν, κι όχι οι Rolling Stones; Σε παρακαλώ. Είναι παικταράδες ο Μέσι και ο Ρονάλντο κι όχι ο μέγας, ο ατελείωτος Μικ Τζάγκερ; Ο τραγουδιστής των Rolling Stones, συμπληρωμένα τα 75 χρόνια του. Και μην πεις ότι το να τραγουδάς μιάμισυ ώρα στη σκηνή δεν είναι τόσο δύσκολο, όσο το να παίζεις μπάλα.

Rock in Athens 1985

Κοιτάζω τις φωτογραφίες, βλέπω τα παιδιά που είχαν κατακλείσει το Παναθηναϊκό Στάδιο και σκέφτομαι ότι σήμερα είναι 50αρηδες και 60αρηδες. Το Rock in Athens το 1985 ήταν ένα νεανικό φεστιβάλ που έγινε στα πλαίσια του εορτασμού της Αθήνας, ως πρώτης Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.