Μήνα Ιούλιο, το 2006, πέθανε ο αιώνιος Γιώργος Παρασκευά, τον οποίον όσο ζούμε θα τον θυμόμαστε και θα τον χαιρόμαστε, Με αφορμή το θάνατο του αναδημοσιεύουμε κάποια κείμενά του αληθινούς θησαυρούς για επιστροφή στη σκέψη, αλλά και για να φτιάξει ο καθένας μας το κέφι του. Χάρισμα σας ένα ακόμα γραπτό του γκουρού.
Αυτά τα άτομα τα πλησιάζεις όχι επειδή είναι μεγάλοι καλλιτέχνες ή επιχειρηματίες, σπουδαίοι ποιητές ή θαλασσοπόροι, επιστήμονες ή πολιτικοί, φιλόσοφοι ή αρχιεπίσκοποι. Άτομα όπως τον Έρνεστ Χεμινγουαίη, ικανά να φθάσουν στα άκρα, ακόμα και μέχρι την αυτοκτονία, άνθρωποι απρόβλεπτοι, τόσο συναρπαστικοί, όσο και τρομοκρατικοί, θα τους βρεις και μέσα στο ανώνυμο πλήθος.
Ο Γιώργος Παρασκευάς, γεννημένος ζωόφιλος, ειδικά γατόφιλος, είχε γράψει τις ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ του σκύλου, τις οποίες απευθύνει στο αφεντικό του. Αυτά δεν τα γράφει άλλος. Το κείμενο του γκουρού:
Ένα γραπτό, από τα αμέτρητα δικά του διαμάντια που είχαν δημοσιευτεί, ας το ξαναθυμηθούμε σήμερα. Διαβάζεις Γιώργο Παρασκευά και ταξιδεύεις σε εποχές που θα ήθελες κι εσύ ο ίδιος να ζήσεις...
Διαβάζεις και παίρνεις. Την πέφτεις στο γραφτό του και ρουφάς ουσία, σκέψη, μια δροσιά που κρατάει χρόνια, ίσως όσο ζεις. Προλογίζω μια πινελιά παρμένη από κείμενο του Γιώργου Παρασκευά...
Έχουν αρχίσει να βαράνε τα όργανα πριν από ενάμισυ αιώνα με την εξέγερση στην Κρήτη, από κοντά και το χοντρό παιχνίδι των ξένων δυνάμεων. Τι να κάνει η φουκαριάρα κυβέρνηση στην Αθήνα του πρωθυπουργού Βούλγαρη στο τουρκοκρατούμενο μεγάλο νησί.
Μήλος, η νησάρα, όπως λέμε η γυναικάρα, η παικτάρα, η ταινιάρα. Αιγαίο κι όχι μόνον. Αυτό ακριβώς είναι η Μήλος, όχι μόνο μαγεία από την καλύτερη θάλασσα της γης. Είναι και η ενέργεια που κυκλοφορεί μέσα στις σάρκες αυτού του νησιού. Μεγάλο στόρυ με αμέτρητα επεισόδια, και για πολύ προχωρημένους.
Έχω αρχίσει να πιστεύω έντονα ότι το καλοκαίρι έχει περισσότερα μείον παρά υπέρ. Περισσότερα κακά, παρά καλά. Έχει όμως και ένα που είναι τόσο καλό όσο και κακό: Η παραλία
Η Ιστορία είχε σταματήσει λίγους μήνες πριν, Οκτώβριο του 1917, με την κόκκινη επανάσταση στη Ρωσία και απλά σφράγισε το τέλος της εποχής των τσάρων με τη δολοφονία των Ρομανώφ, της βασιλικής οικογένειας τη νύχτα στις 16 Ιουλίου σα σήμερα, προς 17 Ιουλίου, το 1918.
Ήταν πολύ τυχερός που εμφανίστηκε στην δεκαετία του ΄60, γιατί αν ήθελε να γίνει τραγουδιστής στις μέρες μας, το κόβω χλωμό. Ο Γιάννης Καλατζής έγινε πρώτο όνομα, με πάρα πολλές επιτυχίες, λόγω της φωνής του και τίποτα άλλο.