Κηδεία Οδυσσέα Χατζόπουλου, του εκδότη. Κόσμος πολύς, στεφάνια ατελείωτα, δεν καταργείται εύκολα η παράδοση. Και ποιος δεν ήταν. Λέει κάποιος σ’ ένα πηγαδάκι: «Να, που βρεθήκαμε πάλι σε κηδεία...».
Δεν ήταν ο πιο σπουδαίος Ρωμαίος αυτοκράτορας, ο πιο μεγάλος, ο πιο ένδοξος, όμως γι' αυτόν γράφονται τα περισσότερα, και δεν θα σταματήσει η ιστοριογραφία να ασχολείται με τον Φλάβιο Κλαύδιο Ιουλιανό, τον Παραβάτη. Τον Αποστάτη. Τον Προδότη. Ένα σωρό «κοσμητικά» του σέρνουν οι χριστιανοί επειδή αρνούνταν τη θρησκεία τους και ήταν οπαδός του ελληνικού Δωδεκάθεου.
Έκανε αντίσταση στους Γερμανούς με τη φανέλα του κόμματος, ένα είναι το κόμμα, το ΚΚΕ και ως κομουνιστής, ως διεθνιστής, ως παγκόσμιο άτομο δεν τον ενδιέφερε ο εθνικός, ο εθνικιστικός, ο σωβινιστικός χαρακτήρας της πολιτικής δράσης. Το αισθανόταν μαρξιστικά, αγώνας για μια κοινωνία φωτισμένη, που θα άλλαζε τη μοίρα των ανθρώπων.
Η διαθήκη που άφησε στην γυναίκα με την οποία συζούσε για χρόνια στο Παρίσι ήταν να τον κάψει στο κρεματόριο όταν πεθάνει και τη στάχτη του να την πετάξει στον υπόνομο. Όχι στην απεραντοσύνη του ωκεανού, στον καθαρό αέρα μιας παρθένας κοιλάδας, όχι. Στον υπόνομο γούσταρε ο συγγραφέας του περιθωρίου και της υποκουλτούρας, αυτός που σε ποίημα του έγραψε:
Ευαίσθητη ψυχή, άτομο με αισθήματα αγνά ή τέρας, κάποιος που ζούσε σε κόσμο φαντασιακό με συμπεριφορά πλάσματος από το σύμπαν των δαιμόνων. Δεν βρίσκω νόημα να ψάξει κανείς τι πραγματικά ήταν. Ο Michael Joseph Jackson με τα 51 χρόνια ζωής του στον πλανήτη έχει να μας πει κάποια άλλα πράγματα.
Σε ηλικία 14 χρόνων έφτιαξε το πρώτο του μοντέλο πυραύλου. Ήταν το σωτήριον έτος 1908. Ο πρώτος κανονικός πύραυλος για να καλύψει την απόσταση Βερολίνο – Νέα Υόρκη χρειαζόταν 24 λεπτά. Ήταν το σωτήριον έτος 1930. Αντιλαμβάνεται και ο πίτουρας γιατί ο κάθε αιώνας ξεφτυλίζει, όχι απλά μόνον, τον προηγούμενο αιώνα. Η κάθε δεκαετία, το κάθε έτος στον τομέα της τεχνολογίας ειρωνεύεται ακόμα και το προηγούμενο χρόνο.
Είδα την παλιά γυναίκα. Την αισθησιακή γυναικάρα με το πλούσιο στήθος και το σέξουαλ πρόσωπο. Είδα το κορμί με τους χυμούς να σε ανάβουν και επιτόπου τρέχεις στην τουαλέτα να την παίξεις. Όχι να περιμένεις το διάλειμμα, το ημιχρόνιο της ταινίας και να στέκεσαι στην ουρά έξω από το αποχωρητήριο επειδή θα έχουν μαζευτεί άλλοι, για την ίδια δουλειά.
Που να μην είχαν γίνει οι ολυμπιακοί αγώνες το 2004 στην Αθήνα. Μας ξεπάτωσαν. Όχι οι αγώνες, ούτε η διοργάνωσή τους, αλλά η οικονομική διαχείριση της. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο από το 1821 μέχρι σήμερα.
Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2017 και ήταν η μόνη Αγγλική παραγωγή που ήταν υποψήφια στην κατηγορία του παγκόσμιου δράματος όπου κέρδισε το βραβείο παγκόσμιας κινηματογραφικής σκηνοθεσίας. Όλοι έμειναν άφωνοι…