Τα λεφτά τα χαμένα είναι χαμένα. Τα ξεχνάς. Είσαι παίκτης και δεν σκέπτεσαι καν να πάρεις πίσω τα χαμένα. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Είσαι που είσαι από χέρι χαμένος, αφού έχεις φάει την ένεση του τζόγου στο μπράτσο, μη γίνεσαι δέκα φορές χαμένος.
Η περίφημη γειτονιά Five Points της Νέας Υόρκης έχει απασχολήσει πολλές ταινίες και δεκάδες σενάρια έχουν γραφτεί γι’ αυτήν. Είναι η γειτονιά που δρούσε η Ιρλανδέζικη μαφία, που έσκασαν μύτη τα πρώτα ναρκωτικά (μορφίνη και όπιο) και διαμορφώθηκε το οργανωμένο έγκλημα.
Αρνούμαι να περιγράψω το επεισόδιο στην περίφημη Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς, όπου πρωταγωνίστησε ένα απίστευτο γέννημα της φύσης, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Δεν νοιώθω αρκετός να πλησιάσω το γεγονός. Ό,τι και να γράψω, θα μετρηθώ λίγος. Κλείστηκε σ' ένα ανασφαλές, ασθενές οικοδόμημα μαζί μ' άλλους 100 δικούς του και για ώρες σκότωνε, σκότωνε, σκότωνε με το σπαθί στο χέρι.
Έχει καμία σχέση το ποδόσφαιρο με το μπάσκετ; Τζογαδόρικα μιλάμε. Πάντα. Άλλο το ένα παιχνίδι, άλλο το άλλο. Εδώ τελειώνει η κουβέντα. Δεν θα κάτσω να ψάξω ποιά σχέση και ποιά διαφορά έχει η μία μπάλα από την άλλη. Απλά όταν παίζω τα λεφτά μου προσαρμόζομαι καταλλήλως. Απλά, όπως το λέω. Η απλότητα στην τζογαδόρικη σκέψη την προστατεύει από περιττές και γι αυτό επικίνδυνες προσμίξεις.
Του αγίου πνεύματος σήμερα. Όχι του σκέτου πνεύματος. Υπάρχει, δηλαδή, πνεύμα που δεν είναι άγιο, κι έτσι χρειάστηκε το παπαδαριό να κάνει το ξεκαθάρισμα. Επειδή παίζει και το μη άγιο πνεύμα, αλλά και το διαβολικό πνεύμα.
Τι περιμένεις από ένα ποτάμι καθώς παρατηρείς τις εκβολές του; Να σου φέρει νερό ή οτιδήποτε πέταξε κάποιος στην κοίτη μπας και το ξεφορτωθεί. Λογικά πράματα. Και τι περιμένεις από ένα ημερολόγιο; Να σου ξαναφέρει την Πεντηκοστή. Κινείται βέβαια η γιορτή και χάνει την βαρειά αξία μιας εθνικής επετείου, αλλά το τριήμερο της το έχει.
Χριστίνα Κολέτσα στο Star Academy. Τραγούδησε το κορίτσι και περίμενες την... κριτική από την Άννα Βίση και τον Νίκο Μουρατίδη. Επόμενο. Μόνο για επαγγελμάτίας δεν μετράει η κυρία Κολέτσα. Η άσχετη από φωνή, άσε τα τραγούδια που είπε, κατ' ευθείαν για πέταμα. Δήθεν καψούρικά, δήθεν λαϊκά, δήθεν ποπ.
Η Ρεάλ απέδειξε ότι είναι ομάδα για τον τελικό. Ότι έχει μια διαφορά από την αντίπαλό της. Ότι η η βασίλισσα άξιζε εκείνη να σηκώσει την 12η κούπα της στην κορυφαία διοργάνωση της Ευρώπης.
Γυρίζει ο δίσκος της ρουλέτας και μαζί καλπάζει με μεγαλύτερη ταχύτητα η μπίλια. Σε ποιο νούμερο θα καταλήξει; Ο παίκτης δεν έχει αγωνία. Ο αληθινός παίκτης. Ο τζογαδόρος κρύο αίμα. Ας πάει η μπίλια όπου γουστάρει.
Έχω να πατήσω σε καζίνο δέκα χρόνια. Ουσιαστικά έχω κόψει 20 χρόνια τη ρουλέτα. Δεν την υπολογίζω την δεκαετία που πήγαινα στο ναό του τζόγου μια στις τόσες. Μία φορά κάθε δυο-τρία χρόνια. Και με γυναίκα. Ξενέρωτα, δηλαδή.