Μια αληθινή ιστορία απλώνω για να καταλάβει ακόμα και ο διπλωματούχος μαλάκας ότι στη ζωή μιλάνε τα γεγονότα και τα συμφέροντα. Όχι τα λόγια, οι εξαγγελίες, οι δεσμεύσεις κι άλλες τέτοιες παπαριές. Το επεισόδιο που θα εξιστορήσω δείχνει ότι στο όνομα της σκοπιμότητας αγνοείς συναισθηματισμούς και κάθε είδους κολλήματα, αν χρειαστεί συμμαχείς και με τον διάολο.
Πεδίο μάχης σήμερα στο κέντρο της Αθήνας. Το γνωστό σκηνικό για την επέτειο της δολοφονίας ενός νεαρού το 2008. Κανονική και αναμενόμενη παράσταση, με τα πολυμεταχειρισμένα πλάνα για καρτ-ποστάλ. Τζάμπα πρόγραμμα για τα κανάλια. Φωτιές, μολότωφ, πετροπόλεμοι, καταστροφές, χημικά και κροτίδες λάμψης από μια αστυνομία πανέτοιμη για μια φορά ακόμα να ξεβρακωθεί. Να διασυρθεί.
Πότε θα γίνουν οι εκλογές. Άγνωστο. Να, το πρώτο που βγάζει την Ελλάδα στο πεζοδρόμιο. Να, γιατί είναι μπουρδέλο. Στη σοβαρή χώρα, στην αξιόπιστη κοινωνία, οι εκλογές είναι γνωστό πότε θα γίνουν. Πότε Τότε! Πότε; Κάθε τέσσερα χρόνια, τότε!
Πριν τον μαζέψει ο Σύριζας ο Βαρουφάκης δεν είχε, και δεν ήθελε να έχει, σχέση με την κομματική και κυβερνητική πολιτική. Στις αμέτρητες, μάλιστα, τηλεοπτικές εμφανίσεις του, με κοψιά αληθινού σταρ, σχεδόν έβγαζε μια περιφρόνηση για το... λειτούργημα του πολιτικού. Σήμερα ο Γιάννης μας αυτοστρατεύτηκε, άνοιξε δικό του μαγαζί κομματικό, και σκέπτεται να εξορμήσει όχι από την Ελλάδα του αντιπάλου του Τσίπρα, αλλά από την αγαπημένη του Γερμανία ως υποψήφιος στις προσεχείς ευρωεκλογές του Μαίου 2019.
Μας είχαν ζαλίσει τον έρωτα πολιτικοί και δημοσιογράφοι για το «Βρώμικο ‘89». Δεν το ξεχνάνε. Ότι, δηλαδή, ΝΔ και Συνασπισμός (η συνέχεια του οποίου είναι ο Σύριζα) τακίμιασαν και συγκυβέρνησαν για να σπιλώσουνς το έντιμο ΠΑΣΟΚ. Να του αποδώσουν ευθύνες για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Μέχρι που είχε κληθεί κατηγορούμενος ο Ανδρέας Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.
Τι μπορεί να πάθει κάποιος από μια γυναίκα. Ποια καταστροφή τον περιμένει, να το πούμε πιο σωστά, όταν έχει αδυναμία στο γυναικείο πράμα. Ρε, και στο αντρικό να έχει αδυναμία, όταν είναι στην τύφλα, δεν βλέπει τίποτα άλλο, παρά μόνο να ικανοποιηθεί σεξουαλικά, εύκολα θα φάει το κεφάλι του. Αν, βεβαία, του την έχουν στημένη, όπως συνέβη στην περίπτωση του Τζων Προφιούμο. Λέει κάτι το όνομα;
Να θυμόμαστε, όχι τίποτα άλλο. Φθάνει αυτό, να θυμόμαστε όσοι ξέρουμε, να μαθαίνουνε όσοι δεν ξέρουν. Αρκετό είναι αυτό. Μη ξεχνάμε τι πέρασε αυτός ο τόπος. Τα σενάρια που βίωσε αυτός ο λαός. Άσε κατά μέρος την κριτική. Τις κατηγορίες. Τις ευθύνες. Πρώτα η μνήμη των γεγονότων. Πρώτα η πληροφόρηση.
Η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου το ξεκαθάρισε. Η «Πλεύση» θα κατέβει στης εκλογές μόνη της. Αυτοδύναμη. Πολύ σωστά. ''Τι σχέση έχω εγώ μ’ όλους τους άλλους που να δηλώνουν αριστεροί, και κάποιοι απ’ αυτούς είναι υπόλογοι στον λαό''.
Η Ρωσία ήταν πάντα μεγάλη, άρα δεν είχε ανάγκη και από μεγάλο αυτοκράτορα. Από τσάρο παικταρά. Η δύναμη του ηγεμόνα είναι η εξουσία του, το στέμμα του, όχι ο ίδιος που πιθανόν να είναι ο τίποτας. Όσες, άλλωστε, αδυναμίες να κουβαλάει, όλες κρύβονται πίσω από το μύθο του αξιώματός του.