Ο Λαός στην Εξουσία, λέει το ΚΚΕ. Η γνωστή κασέτα της κομουνιστικής αριστεράς. Την οποία συμπεριέλαβε στην ατζέντα του και ο απατεώνας Αντρέας Παπανδρέου όταν το 1974 έφτιαξε το κίνημα της σοσιαλιστικής αριστεράς. Κι αυτός σαλιάριζε το παραμύθι Ο Λαός στην εξουσία, Θα κάνουμε Συμβόλαιο με τον Λαό. Τι, όμως, είναι αυτό το κόλπο ''ο λαός'';
Για πέταμα είναι όσα λένε Τσίπρας και Μητσοτάκης. Σήμερα κι αύριο. Χθες και προχθές, Καραμανλής και Παπανδρέου. Έχουμε άκρη με όσα υποστηρίζουν; Μ' όσα σέρνει ο ένας στον άλλον. Δεν βγαίνει τίποτα, και από την άλλη δεν φαίνεται στον ορίζοντα η τελική λύση. Την οριστική. Γαμώ την πουτάνα μου να σταματήσουμε από το 1821 να είμαστε μονίμως στην εξάρτηση.
Τα παιδιά παίζουν θέατρο και τους παίρνουν σοβαρά. Πώς να το πεις; Να μιλάνε για δράμα οι επικριτές όταν στη σκηνή γίνεται κανονικό νούμερο επιθεώρησης. Με Χατζιχρήστο και Γκιωνάκη. Και την άλλη μέρα το ίδιο το σκετς το παίζουν Σταυρίδης και Αυλωνίτης.
Κατ’ αρχήν. Ο Τσίπρας σουτάρει τον Κοτζιά. Τον έδιωξε κανονικά από υπουργό εξωτερικών. Άσε στην άκρη τα κωλομπαρίστικα λόγια και τους ασπασμούς τους συντροφικούς. Γιατί προέκυψε αυτή η απόλυση υπουργού, που εμφανίστηκε ως παραίτηση, ενώ στην πραγματικότητα ήταν απόφαση του… Κοτζιά.
Φοβερά πράγματα. Υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων ο αριστοκράτης πολιτικά τίποτας σύντροφος Παύλος Γερουλάνος. Μια επιλογή με ζωηρά ερωτηματικά. Που κολλάει ο τύπος που έσκασε μύτη επί ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου και από το πουθενά έγινε, άκουσον, άκουσον, υπουργός πολιτισμού. Τόσο στη ξεφτύλα έχουν οι πρωθυοπουργοί και τα πιο σοβαρά πόστα.
Όλοι έπεσαν να τον ξεσκίσουν τον βαρύμαγκα Παύλο Πολάκη για τη βαρεια κουβέντα του. Τι σόι βαρύμαγκας να είναι αν τα λόγια δεν ζυγίζουν ένα παρά; Είπε, λοιπόν, η υπουργάρα και μούδιασαν ακόμα και οι συριζαίοι σύντροφοι. Ότι, τελος πάντων, αυτά δεν λέγονται σε δημοκρατικό μπουρδέλο. Ότι κρατάμε και τα κωλομπαρίστικα προσχήματα.
Το κόμμα λέει «Ψηφίζουμε ΝΑΙ, καταψηφίζουμε την πρόταση της κυβέρνησης, δεν δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης, σύμφωνα με τις αρχές του κόμματος, του προγράμματος του, της ιδεολογίας του…» κι όλα αυτά τα μπουρδοειδή και μπουρδελοειδή.
Είναι Χίτλερ ο Τσίπρας; Όχι, βέβαια. Είναι Στάλιν; Για όνομα! Ε, ποιος διάολος είναι για να το παίζει ο σκοτώνω, ο εξορίζω, ο διαγράφω, ο «όλοι μαζί μου, διαφορετικά στο σπιτάκι σας»;
Επειδή πολλοί δεν το γνωρίζουν. Επειδή πολλοί θαρούν ότι η λέξη- κλειδί «Αλλαγή» εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην κομματική προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ, που εμφανίστηκε με τη μεταπολίτευση και κλερδισε τις εκλογές για πρώτη φορά το 1981, σα σήμερα 18 Οκτωβρίου. Δεν είναι έτσι. Γι’ αυτό ίσως αξίζει να σημειώσουμε ότι για «Αλλαγή» πρώτος παραμύθιασε ο πατήρ, ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Το 1985 οι Έλληνες ήταν καλύτερα. Πολύ καλύτερα. Οικονομικά. Τίποτα άλλο δεν παίζει σ’ αυτό που αποκαλούν λαό. Ένα μόνο τον ενδιαφέρει. Αν τα περνάει καλά, οικονομικά. Κι αυτό είναι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ κριτήριο στις εκλογές. Στα παπάρια του ο λαός αν ο κυβερνήτης είναι κλέφτης. Εθνικός μειοδότης. Καραψευταράς. Ο λαός, αυτό που σαλιαρίζουν ως λαός, έχει φράγκα; Ε, τότε θα ξαναβγάλει τον ίδιον. Ας είναι τσιράκι των ΗΠΑ, της Τουρκίας, της Σαουδαραβίας, της Ρωσίας.