Προσκύνησε το κατεστημένο ένας μεγάλος επαναστάτης, ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Τέρμα και τελείωσε, δεν υπάρχει τίποτα όρθιο. Κάτι, ρε, να πιστέψει ο άλλος.
Κεντροαριστερά. Το απόλυτο ανέκδοτο. Έκαναν τρομάρα τους και… debate, μάλιστα και Νο 2. Και τι έλεγαν μπροστά στις κάμερες; Τρίχες. Κατσαρές. Στο έργο και σοβαροί δημοσιογράφοι που στα σοβαρά έκαναν την πλάκα τους. «Ποια είναι η γνώμη σας για το θέμα άλφα;».
Η “σύλληψη” ότι μία …φυματική(!) σαρανταποδαρούσα πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ έχοντας 25(!) από τα πόδια της με ρήξη μηνίσκου(!) δηλοί απόσταση από την λογική, αλλά και από την φαντασία ενός κανονικού ανθρώπου. Και η απόπειρα μετατροπής της σε δήθεν εύληπτο παράδειγμα δηλοί απόσταση από το χιούμορ.
Υπάρχει τρόπος να αντιδράσει η μεσαία τάξη και να ανατρέψει τους κλέφτες, που της ρουφάνε το αποτέλεσμα του κόπου της; Υπάρχει. Αλλά, για να γίνει πράξη αυτή η αντίδραση και να δώσει καρπούς χρειάζεται ένας παράγοντας: Μια μεσαία τάξη με συνείδηση πολιτών και όχι συνείδηση ραγιάδων. Μια μεσαία τάξη με ταξική συνείδηση.
Εκατό, μέχρι και 150 χιλιάδες Έλληνες προβλέπεται, λέει, να πάνε να ψηφίσουν την προσεχή Κυριακή, για τον νέο αρχηγό της... κεντροαριστεράς. Κατανοητό ότι σήμερα δεν υπάρχουν δουλειές. Ότι πολύς, πάρα πολύς κόσμος είναι άνεργος, βαράει μύγες. Δεν θα τους πεις, όμως, αργόσχολους, τεμπέληδες όλους όσους έχουν απολυθεί, όσους δεν βρίσκουν κάπου να απασχοληθούν για το μεροκάματο.
Η Siemens δωροδοκούσε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, άρα… ψηφίστε πάλι Σύριζα. Σ’ αυτό το πλάνο στηρίζεται η επικοινωνιακή «πολιτική» του Μαξίμου. Οικονομική πολιτική δεν υπάρχει. Αναπτυξιακή. Αντιμνημονιακή. Πώς, δηλαδή, στα σίγουρα, όχι με τα λόγια θα βγούμε από το σκοτάδι.
Υπόθεση Μαξ Μέρτεν. Πριν από 60 χρόνια, πόσοι να την θυμούνται, πόσοι να την γνωρίζουν. Την ιστορία στην οποία πρωταγωνίστησε ένα ναζιστικό κάθαρμα με συμπεριφορά λες και είχε εντελώς στη ξεφτύλα την Ελλάδα. Ένας εγκληματίας με χιτλερική στολή έκανε τα όργια των οργίων στην πατρίδα μας και η επίσημη Ελλάδα δεν τολμούσε να τον καταδικάσει. Να τον φυλακίσει.
Πόσο νούμερο να είναι κάποιος για να έχει ηγέτη τον… Τσακαλώτο. Αυτή τη φάτσα του υπουργού οικονομικών που είναι σκέτο διαμαρτυρόμενο γραμμάτιο. Ένα κηδειόχαρτο. Ο ορισμός του τίποτα, του χαμένου, του αποτυχημένου.
Σκανδάλισε, λέει, στη Βουλή για μία φορά ακόμα η κυρία Θεοδώρα Τζάκρη. Το ντύσιμο της, λέει, ξεφεύγει από τα αποδεκτά όρια του κοινοβουλίου. Αυτή τη φορά φορούσε ένα σακάκι με τόσο βαθύ ντεκολτέ, που αλληθώρισαν οι κάμεραμαν της Βουλής.
Τελειώνει ο πόλεμος πριν 72 χρόνια και ο κόσμος χωρίζεται σε δύο μπλοκ. Εμείς και οι άλλοι. Εκείνοι κι εμείς. Σύμμαχοι ενάντια στον κοινό εχθρό, τον Χίτλερ, έβαλαν κάτω το χάρτη και αποφάσισαν. Τραβώντας μία γραμμή. Απ' εδώ εμείς, απ' εκεί εσείς.