Τεράστια, ασύλληπτη και ανεπανάληπτη κουβέντα από βουλευτή του Σύριζα. Όποιος σύντροφος βουλευτής δεν ψηφίζει τα μέτρα που θέλει ο Σόιμπλε, να παραιτηθεί. Αυτό είπε ο Γεράσιμος του Δημητρίου Μπαλαούρας από τα ηρωϊκά Λεχαινά της Ηλείας. Γνωρίζοντας, όπως και οι πέτρες στο χωριό του, ότι τα μέτρα δεν τα θέλει, δεν τα αποφασίζει το κόμμα του, η κυβέρνηση του, αλλά οι δανειστές, τρόικα, ΔΝΤ, ετσέτερα.
Το 1833 έγινες κράτος. Τι λέει αυτό; Δίνει την εξήγηση γιατί είσαι τόσο πίσω από τον άλλον κόσμο. Τι να προλάβεις να κάνεις, ώστε να κυκλοφορείς το ίδιο όπως οι Ευρωπαίοι, όταν είσαι κράτος ούτε δυο αιώνων ακόνα. Γι’ αυτό κουβαλάς ακόμα τη λεχριτοσύνη.
Εκεί που έχουμε φθάσει, όποιος μιλάει και είναι ανοικτός σε δημόσιο διάλογο, οφείλει να τα λέει χωρίς τιριτσάντζουλες. Περιττολογίες και φλυαρίες. Αυτά είναι, έτσι να βλέπω και τα πυροβολώ με όσο το δυνατόν λιγώτερα λόγια.
Μιλάμε για ξεβράκωμα. Κανονικό, λυσσασμένο, όχι στρηπτητζήδικο, καλλιτεχνικό, με μουσική υπόκρουση ερεθιστική. Ξεβράκωμα ολοκληρωτικό, να φεύγει το παντελόνι γιατί λύθηκε η ζώνη και έσπασαν τα κουμπιά, κι όλοι να τον βλέπουν ξεβράκωτο, διότι ο τύπος δεν φορούσε σώβρακο.
Η διάγνωση είναι μαζοχισμός. Το να παρακαλάς τον Πετρόπουλο να σου αυξήσει τις εισφορές και τον ΓΑΠ να σου κόψει την σύνταξη ή να υμνείς τον Τσίπρα ως σύμβολο πολιτικής αξιοπιστίας - έτσι λένε οι ίδιοι και κανείς δεν τους διαψεύδει - όλα αυτά δεν είναι δείγματα ισορροπημένου ανθρώπου. Η επιστήμη είναι σαφής ως προς την ερμηνεία του όρου μαζοχισμός:
Πρώτο κόλπο. Είσαι αντιπολίτευση και κοπανάς κάθε μέρα την κυβέρνηση. Ένα κόλπο που δεν βγάζει ποτέ. Είναι το παραμύθι ότι ο κόσμος λαμβάνει υπ’ όψιν την αντιπολίτευση. Ο κόσμος έχει τα δικά του κριτήρια για την κυβέρνηση.
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι η εξαίρεση. Γνωστό και κατανοητό, κι αυτό. Αριστερός είναι ο Έλληνας πρωθυπουργός και επειδή στην πολιτική του πορεία και στην ιδεολογία του η συνέπεια ήταν και παραμένει αμετακίνητη, ακλόνητη, γι’ αυτό κράτησε στάση ανεξάρτητη από την πλανηταρχία.