Κάποτε ο Ιβάν Σαββίδης «τα έλεγε» με τον Πούτιν, τον νεοτσάρο της Ρωσίας. Ήταν η εποχή που ο Ρώσος ηγεμόνας είχε βάλει στο σημάδι να καθαρίσει τη μπουγάδα από τα δηλητηριώδη τέρατα, αυτούς τους ολιγάρχες της μετά Γιέλτσιν εποχής.
Ο Κωνσταντίνος, που κακώς τον λένε «Γλύξμπουργκ», έτσι, για να δείξουν ότι είναι ξένος, ξενοκίνητος, ενώ είναι 100% Έλληνας, πολύ περισσότερο από κάποιους «οικονομικούς μετανάστες» που πήραν υπηκοότητα, είναι ο τελευταίος βασιλεύς της Ελλάδος.
Να, και κάτι που αποφασίζει η λαϊκιά, μνημονιακή όμως και λαϊκιά κυβέρνηση του Σύριζα, χωρίς να της το επιβάλλει η τρόικα. Οι δανειστές. Οι θεσμοί, όπως τους λένε. Οι γονείς, λοιπόν, θα απαγορεύεται να αποκαλούν τα πιτσιρικάκια τους με τίτλους γαλαζοαίματους.
Μαλάκας να 'σαι από κούνια, το καταλαβαίνεις. Κι όμως. Οι αρχηγοί των κομμάτων το λένε. Το ξαναλένε. Αυτό είναι το ψωμοτύρι τους. Δεν σταματάνε να λένε την αιώνια παπαριά. Γιατί;
Το καφενείο του χωριού είναι κάτι παραπάνω από ένα σημείο κοινωνικής συναναστροφής. Όποιος δεν το καταλαβαίνει τρώει τα μούτρα του. Πριν από μερικά χρόνια, η πιθανότητα υπαγωγής στον ΟΑΕΕ ελεύθερων επαγγελματιών που ήταν ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ πυροδότησε έντονες συζητήσεις στα χωριά και προκάλεσε πολιτικές εντάσεις.
Φοβερή δήλωση του συντρόφου Νίκου Παππά. «Ναι, είμαστε μια παρένθεση, η αριστερή παρένθεση, που όμως θα κρατήσει οκταετία...». Κατά τη γνώμη μου αυτή η κουβέντα του ισχυρώτερου ανθρώπου στον Σύριζα, εξαιρουμένου του πρωθυπουργού, είναι η περισσότερο αποκαλυπτική της «ιστορικής» ανόδου στην εξουσία του μαϊμού κόμματος της αριστεράς.
Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Έχει κάνει ανά κατά διά την Ελλάδα κάποιος Καρανίκας που αν τον δεις στα φανάρια θα τον λυπηθείς και θα του δώσεις μισό ευρώ, ίσως και ολόκληρο για πάρτη του.
Ο Μανώλης Γλέζος ήταν ο πρώτος σε σταυρούς προτίμησης ευρωβουλευτής. Η επιτυχία του οφειλόταν στο ότι είναι φίρμα και βέβαια, αλλά και διότι ήταν υποψήφιος με τη λίστα του πρώτου κόμματος, του Σύριζα.
Έχει τη σκοπιμότητα της η «διπλωματική» εκμετάλλευση της συμπλήρωσης 1.000 ετών ρωσικού μοναχισμού στην Αθωνική Πολιτεία το 2016. Με επετειακές εκδηλώσεις...αυτοκρατορικής διάστασης αντιμετωπίζει το γεγονός η πάλαι ποτέ τσαρική Ρωσία.
Είμαι περήφανος για τον πρωθυπουργό μου Αλέξη Τσίπρα. Δικός μου είναι, άσχετο αν τον ψήφισα, αν δεν τον ψήφισα. Δημοκρατία έχουμε στην Ελλάδα κι εγώ ως συνεπής και σωστός δημοκράτης τον αναγνωρίζω ως πρωθυπουργό «μου», είτε τον ψήφισα, είτε όχι.