ΠΛΗΓΩΜΕΝΕΣ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ

Κάπου τον έχω ξαναδεί τον παίκτη που φορούσε κι αυτός τη φανέλλα της εθνικής ομάδας στο ματσάκι με τους Κορεάτες. Λέω για τον ψηλό,με το όνομά Σαμαράς... Από την Σκωτία, λέει, τον φέρανε να παίξει.
 

Η ΒΑΡΕΙΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΑ 4 ΣΗΜΑΙΑΚΙΑ

Όταν μπαίνει στο γήπεδο της Μπαρτσελώνα είναι σα να περπατάει στην αυλή του σπιτιού του. Είναι ο χώρος του, η επικράτειά του. Αν ήταν λεοπάρδαλη θα πήγαινε πρώτα στις τέσσερις γωνίες, μέχρι τα τέσσερα σημαιάκια του κόρνερ για να κατουρήσει το “μήνυμα” του ζώου της ζούγκλας σε κάθε εχθρό.

ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ Η ΦΑΝΕΛΛΑ, ΟΧΙ ΚΑΠΟΙΑΣ ΜΠΥΡΑΡΙΑΣ

Ο Παναθηναϊκός έκανε την περασμένη Κυριακή τη νίκη της 20ετίας και δεν είχε παίκτη στην εθνική χθες κόντρα στους σχιστομάτηδες. Παίκτες είχε κατά βάσιν ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ, οι ομάδες που προέρχονται από γκέλα.
 

ΠΟΙΟΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ;

Γιατί να μην παίζει η κόντρα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακού; Δεν κατάλαβα. Όχι, δηλαδή, να μονοπωλεί στην πιάτσα η αντιδικία του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό. Σε παρακαλώ. Δεν είναι σωστό, δεν είναι δίκαιο να είναι στην απ' έξω ο ΠΑΟΚ.

ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΤΟΥΣ

Οχετός. Τελειώνει το ντέρμπυ Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού 0-3 και πέφτει το λούσιμο από βρισιές και κατηγορίες. Γιατί; Επειδή αυτοί είμαστε. Ποιοι είμαστε; Αυτοί που δεν ξέρουμε να κερδίζουμε. Να χάνουμε. Δεν ξέρουμε να χαρούμε τη νίκη. Δεν ξέρουμε να κάνουμε παρέα με την ήττα μας.

ΠΟΥΓΙΟΛ, Ο ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ ΤΗΣ ΜΠΑΡΤΣΑ

Είμαστε τυχεροί που ακόμα κυκλοφορούν άτομα σαν τον Πουγιόλ. Ναι, την εννοώ πέρα για πέρα τούτη την κουβέντα. Είμαι τυχερός και δεν μιλάω σαν οπαδός της Μπαρτσελώνα, που δεν έχει χαθεί το είδος του πολεμιστή ποδοσφαιριστή.