Ο Εμμανουήλ Κριαράς γεννήθηκε το 1906, σα σήμερα 28 Νοεμβρίου, και τελείωσε, πλήρης ημερών, στις 22 Αυγούστου 2014, στα 108 χρόνια του. Είναι λίγο να τον πεις σπουδαίο φιλόλογο τον βυζαντινολόγο και νεοελληνιστή Εμμανουήλ Κριαρά. Τον περιγράφουν ''διοπτροφόρο και με επιμελημένο λαιμοδέτη σε χρώμα παπιγιόν'' όταν ήταν φοιτητής.
Κουβέντα του αρχιεπίσκοπου Καντέρμπερυ. Ποιος είναι αυτός; Ο αρχηγός της αγγλικάνικης Εκκλησίας. Ισόβαθμος οικουμενικού πατριάρχη στο δόγμα του, αφού σ’ όλο του κόσμο υπάρχουν πιστοί σ’ αυτό. Όπως είναι ο Πάπας της Ρώμης για τους καθολικούς, ο οικουμενικός Κωνσταντινοπόλεως για τους ορθόδοξους, έτσι είναι ο archbishop of Canterbury για τους αγγλικανούς.
Αν δεχόσουν κτύπημα από τον Μπρους Λη έπαιζε με πολλές πιθανότητες να πας για κώμα. Θα επανερχόσουν, όμως άγνωστο μετά από πόσο χρόνο. Το λένε «τσι», είναι το άγγιγμα του θανάτου. Άλλο το «τσι» και άλλο το «τσιν», που στα κινέζικα έτσι αποκαλείται ο χρυσός.
Έχουν πει πολλά για τον Μπρους Λη, τον μεγαλύτερο αστέρα των ασιατικών πολεμικών τεχνών, ο οποίος εξελίχθηκε σε κάτι πολύ περισσότερο από σταρ του σινεμά. Και για τη ζωή του και για το θάνατό του λέγονται πολλά, ακόμα και σήμερα, και θα λέγονται μέχρι να σβήσει. Ο μύθος του μέχρι να σβήσει, αν σβήσει ποτέ.
Θρυλική ταινία η «Καζαμπλάνκα», η οποία σήμερα δεν βλέπεται. Απλά παρουσιάζει μουσειακό ενδιαφέρον, κι αν! Στα χρόνια της έκανε πάταγο, πέρασε στην Ιστορία του σινεμά. Σήμερα θα την παρακολουθήσεις, αν θέλεις να σε πάρει ο ύπνος. Να νυστάξεις πολύ γρήγορα και σε λίγα λεπτά να κοιμηθείς.
Ο κομουνισμός κάποτε ήταν παράνομος. Σήμερα, όχι. Γιατί; Επειδή στις ανθρώπινες κοινωνίες σήμερα ισχύει αυτό, αύριο το αντίθετο. Όχι απλώς το άλλο, το διαφορετικό, αλλά το εντελώς αντίθετο.
«Να πας σχολείο, παιδί μου, να μάθεις γράμματα...» λέγανε οι παλιοί. Και σ΄όσους δεν παίρνανε τα γράμματα και δεν πήγαιναν πανεπιστήμιο, «Άντε, παιδί μου, να μάθεις κάποια τέχνη...». Αυτά ανήκουν στο παρελθόν.
Είχε τη φωτιά μέσα της, ε, δεν θα την κράταγε για πάρτη της, να καεί η ίδια. Την έβγαζε προς τα έξω. Έτσι ο καλλιτέχνης κερδίζει τον κόσμο, με τη φωτιά του, δηλαδή το συναίσθημα του. Η Τίνα Τάρνερ ήταν ηφαίστειο σκέτο και επειδή κράτησε περισσότερο από 50 χρόνια, με παγκόσμια σουξέ, με εκατομμύρια δίσκους, την είπαν ''Η γιαγιά της ροκ''. Γράψε λάθος. Ποια γιαγιά;
Για να κερδίσει τον πόλεμο η πουτάνα η Αμερική ρίχνει τις δύο ατομικές μπόμπες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Εκατοντάδες αξιωματικοί του ιαπωνικού στρατού κάνουν χαρακίρι αφιερώνοντας την αυτοκτονία τους στον αυτοκράτορα από τον οποίον ζητούν συγχώρεση για την ήττα. Αυτά είναι αδιανόητα πράγματα για τον Δυτικό. Όπως είναι εκτός κάθε σκέψεως στη Δύση η απόφαση των καμικάζε να πέφτουν με αεροπλάνο-μπόμπα σε εχθρικό παπόρι.