Τελειώνοντας το γυμνάσιο, ήρθε στην Αθήνα για να μπει στο πολυτεχνείο και να δώσει εξετάσεις στη σχολή καλών τεχνών, όπου πέρασε με επιτυχία. Άρχισε μαθήματα ζωγραφικής με δάσκαλο τον Μόραλη, συγχρόνως γράφτηκε και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Δάσκαλοί της ήταν οι Δημήτρης Ροντήρης, Κατίνα Παξινού, Αλέξης Σολομός, Σπύρος Μελάς κ.α.
Παύλος Σιδηρόπουλος. Ο ροκάς. Όνομα που ακόμα παίζει στη μουσική, όχι βέβαια στην κεντρική σκηνή, άλλωστε ποτέ δεν ήταν στη σέντρα ο συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής, κινούνταν στο περιθώριο, στο αντισυμβατικό χώρο. Σίγουρα κάτι λέει ότι παραμένει αξέχαστος σε κάποιους, έχει ακόμα προσωπικό ακροατήριο, 27 χρόνια από το θάνατό του. Εθισμένος με την ηρωίνη, πιθανόν να αυτοκτόνησε, να πήρε με τη θέλησή του υπερβολική δόση.
Η μία ήταν η Βουγιουκλάκη, η άλλη η Καρέζη. Δεν θα υπήρχαν και οι δύο χωρίς το σινεμά. Κέρδισαν την αγάπη του κόσμου, όμως όχι και τον... κόσμο. Χωρίς τον κινηματογράφο δεν γέμιζαν το θέατρο. Και για να μην είναι άδειο το θέατρο, ανέβαζαν έργα ελαφρά, κωμωδίες, μπουλβάρ, κομεντί.
Αυτά πρέπει να τα ξέρουμε. Και με το μπαρδόν, μόνο τον δάσκαλο δεν θέλω να παριστάνω. Λέμε, η Επανάσταση του 1821. Ποιος την ξεκίνησε; Όχι, βέβαια, οι κοτζαμπάσηδες που νταηλίκι ανέλαβαν να διαχειριστούν το ξεσηκωμό. Μιλάει ο αποδυτηριάκιας. «Απόγονοι», συνεχιστές της πολιτικής πρακτικής των προσκυνημένων προύχοντων στην τουρκοκρατία είναι σήμερα οι κομματάρχες, από αριστερά μέχρι δεξιά. Μάθημα, τέλος.
«Εκείνη τη νύχτα μου ήρθε η γνώση του θανάτου..., εισχώρησα στον εσωτερικό θάνατο και κατάλαβα πως καλύτερος απ' αυτόν είναι ο εξωτερικός θάνατος. Αποφάσισα, έτσι, να πεθάνω εξωτερικά και να ζήσω εσωτερικά..., αναζητώντας τον τόπο της εσωτερικής ζωής!».
Όλα του δόθηκαν απλόχερα. Πρόσωπο, καλλονός. Σώμα, κορμάρα. fan club, τεράστιο. Ισάξιο με του Μπάρκουλη. Τα μισά κορίτσια ήταν του Μπάρκουλη και τα άλλα μισά του Κακκαβά. Τα παιδάκια όταν έπαιζαν κρυφτό, πριν από το παιχνίδι έλεγαν ένα τραγούδι προκειμένου να καθορισθεί από ποιον θ΄ αρχίσει το παιχνίδι. Και το τραγούδι έλεγε: “Τζένη Καρέζη, Κώστας Κακαβάς, Αλίκη Βουγιουκλάκη, εσυ θα τα φυλάς!”
Δεν ανήκουν στο ρεπερτόριο του αποδυτηριάκια τα γνωστά και πολυμεταχειρισμένα κλισέ για την κτηνωδία του αρχικαθάρματος Κωνσταντίνου Μανιαδάκη, μιας χαρισματικής κακιάς ψυχής, όπως τον καταγράφει η Ιστορία. Η κουβέντα του αποδυτηριάκια είναι ότι ο ταλαντούχος ιντριγγαδόρος και εκτός συναγωνισμού «δόκτωρ Θάνατος εν Ελλάδι»
Η Διώρυγα του Σουέζ έχει μήκος 190 χιλιόμετρα. Η Διώρυγα του Παναμά είναι 77 χιλιόμετρα. Η δική μας, αυτή που ενώνει τον Σαρωνικό με τον Κορινθιακό δεν ξεπερνάει τα 6,5 χιλιόμετρα και είναι έργο με πολύ πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Μέχρι να εγκαινιαστεί, το 1893, σα σήμερα στις 25 Ιουλίου, συνέβησαν τόσα πολλά, σε διαφορετικές εποχές και αιώνες.
Στην μαγική δεκαετία του '60 ήταν αρκετοί οι καλλιτέχνες και τα συγκροτήματα του ροκ που είχαν πάρε-δώσε με την χώρα μας. Ήταν η Ελλάδα που έλαμπε στο εξωτερικό και τους έκανε όλους να κάνουν έστω ένα πέρασμα. Όπου και να πήγαινες έβρισκες έναν παγκοσμίου φήμης σταρ. Έτσι, λοιπόν, ανάμεσα σε τόσους καλλιτέχνες που αποζητούσαν ήλιο, θάλασσα και ανεμελιά, οι Beatles ήρθαν και αυτοί στην Ελλάδα – και μάλιστα με προοπτική να μείνουν! Ήθελαν να αγοράσουν ένα νησί.
Έτσι το λέω. Και όπως θες, το παίρνεις. Στα σοβαρά, στα αστεία. Εγώ πάντως δεν ήμουν ποτέ πλακατζής. Χθες, 24 Ιουλίου, ήταν η μεγάλη ημέρα. Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας, λέει. Το σίγουρο είναι ότι η αποκατάσταση, η μεταπολίτευση έγινε πραξικοπηματικά. Χωρίς δημοψήφισμα. Όπως ακριβώς χωρίς δημοψήφισμα επεβλήθη η δικτατορία στις 21 Απριλίου 1967.