Από το πουθενά κάποιος δίνει χρήματα σ' άλλον, που δεν τα δούλεψε. Που δεν τα αξίζει. Ρωτάω. Ποιος είναι ο απατεώνας από τους δυο. Αυτός που δίνει τα λεφτά, μάλιστα όταν δεν είναι δικά του ή εκείνος που τα αποδέχεται. Μήπως απατεώνες είναι και οι δυο! Οπότε το ερώτημα μπαίνει αλλοιώς: Ποιος από τους δυο είναι περισσότερο λουμπίνα.
Ο Τσίπρας ο ψεύτης λέει: ''Είμαστε με τους πολλούς, όχι με τους λίγους''. Πόσα ψέματα μετράς στην ατάκα του; Κατ' αρχήν δεν υπάρχει κανένα ''Είμαστε'', υπάρχει το ''Είμαι'', διότι κι αυτός έχει καταργήσει εντελώς το κόμμα του και παίζει μόνος του, προσωπικά, αρχηγικά. Σε πρώτο πλάνο δεν εμφανίζεται ουδείς άλλος, αντιπρόεδρος κυβέρνησης, αντιπρόεδρος Σύριζα, τέλος πάντων κάποιο άλλο στέλεχος της δήθεν αριστεράς.
Φοβερά πράγματα. Στο κάλεσμα, λέει του ΣΥΡΙΖΑ, για ένα «προοδευτικό μέτωπο απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς» ανταποκρίνεται και ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή, ο Άρης Σπηλιωτόπουλος. Είδες ο Κώστας;
Τι να μας πει ο Ερντογάν. Κάνει άσπρο το μαύρο κι αυτό είναι αναμενόμενο. Η έκπληξη θα ήταν να παραδεχθεί τη γενοκτονία των Ποντίων. Ότι η Τουρκία, το τουρκικό κράτος, ο στρατός της και ένα κομμάτι του τούρκικου λαού, σκότωσε 353.000 Έλληνες, μετά από σχεδιασμένη και μελετημένη επιχείρηση.
Η Eurovision ήταν η απόλυτη ευκαιρία να περάσει επικοινωνιακά για πρώτη φορά παγκόσμια και με το ''νόμιμο'' η νέα ονομασία των Σκοπίων. Τα βαφτίσια του Τσίπρα στο γειτονικό μας κράτος, μέσα από μια εκδήλωση με απίστευτα υψηλή τηλεοπτική θεαματικότητα.
Να μην πάρει άδεια από τη φυλακή ο Κουφοντίνας. Ο γνωστός. Αυτό αποφάσισε ο αντιεισαγγελέας. Όχι, διαφωνώ, ο κύριος Κουφοντίνας δικαιούται αδείας, αποφάσισε η εισαγγελέας. Ο Ρουβίκωνας, τι λέει επ' αυτού;
Ο Μπέος, ο Ψινάκης, ο Γλέτσος, ο Μώραλης, κι όσοι άλλοι δεν είχαν καμία, μα καμία σχέση με την πολιτική, με το καλημέρα ως υποψήφιοι τι έδειξαν; Πως δεν χρειάζεται κάποιος να έχει πάει σε σχολή κομματική, να οργανωθεί σε φοιτητική νεολαία, σε συνδικαλιστική οργάνωση, να λαμογιάρει μ’ έναν μεγαλόσχημο υπουργό, για να συμπεριφέρεται ως παραδοσιακός πολιτικός. Σιγά τα δύσκολα.
Συμβαίνουν κι αυτά. Γεγονότα αξιοσημείωτα που δεν περνάνε στην Ιστορία. Γεγονότα ''στο περιθώριο'' όπως λένε, που έχουν τη σημασία τους, αλλά και να δημοσιοποιηθούν, γρήγορα θα τα σκεπάσει, θα τα εξαφανίσει ο χρόνος.
Το Ισραήλ δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα. Παίζει, όμως, σ' όλες τις διοργανώσεις της γειτονιάς μας, και στην γιουροβίζιον, και στα ποδοσφαιρικά κύπελλα Ευρώπης. Επειδή το έχουν στην απ' έξω, δεν το αναγνωρίζουν οι αραβικές χώρες με τις οποίες συνορεύει. Δεν ανήκει γεωγραφικά στην Ευρώπη το Ισραήλ, το οποίο από κάθε άποψη, πολιτική, κοινωνική έχει συμπεριφορά κράτους του δυτικού κόσμου.