Μα, τι είναι αυτά που λένε! Ότι διασύρθηκε, λέει, το ποδόσφαιρο επειδή οι μάου μάου των ελληνικών γηπέδων ξανακτύπησαν. Με συνέπεια να το σκυλομετανοιώσουν που έκαναν το λάθος να πάνε ΟΑΚΑ, όσοι έφαγαν τα δακρυγόνα της αστυνομίας. Φοβερό, ε;
Η αριστερά είναι ανίκανη να βάλει ένα τέλος, ένα οριστικό τέλος στη χουλιγκανοκρατία. Στα παλιόπαιδα που όποτε θέλουν, σε όποιο γήπεδο, και σε όποιο αγώνα αποφασίσουν εκείνοι κάνουν μπουρδέλο έναν αγώνα ποδοσφαιρικό.
Μπήκε στο αυτοκίνητο του. Που δεν είναι δικό του, ούτε υπάλληλος του είναι ο οδηγός της λιμουζίνας. Κατευθύνθηκε στο γραφείο του, που κι αυτό δεν είναι γιωταχί, όλα τα πληρώνει το δημόσιο, δηλαδή ο μαλάκας που λέγεται φορολογούμενος. Και τους υπαλλήλους στο υπουργικό γραφείο. Έξοδα, κρατικά έξοδα για να εκτελεί το λειτούργημα του ο υφυπουργός αθλητισμού.
Είναι σκάνδαλο. Να σηκώνεται ξενοδοχείο, και να κρύβει τη θέα στην Ακρόπολη. Άλλο αυτό κι άλλο να το μπερδεύουν με το παραμύθι της… «κοινωνίας των πολιτών». Ότι οι πολίτες αντιδρούν στο σκάνδαλο, ήδη μαζεύτηκαν 250.000 υπογραφές διαμαρτυρίας.
Έδωσε τα πρώτα ονόματα από το ψηφοδέλτιο του ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων κύριος Κώστας Μπακογιάννης, αδελφός της κυρίας Μπακογιάννη και ανηψιός του Μητσοτάκη. Λάθος του να μη συμπεριλάβει τον πρώην υπουργό… Γιώργο Βουλγαράκη.
Δεν το λες. ''Από τη ρίψη μολότωφ δεν πέθανε κανείς''. Δεν λέγεται τέτοιο πράμα. Από βουλευτή, μάλιστα. Και δεν λέγεται δημόσια, όχι στην παρέα σου. Και ούτε χάρη αστεϊσμού δεν λέγεται. Τέλος.
Τελικά, οι δανειστές της Ελλάδος, και οι θεσμικοί εκπρόσωποι τους δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους. Βεβαίως νομιμοποιούνται και ηθικά να παρεμβαίνουν σε μια χώρα που τους χρωστάει δις, και έχει ακόμα την ανάγκη τους. Επόμενο, λοιπόν, οι δανειστές να καθορίζουν την εθνική οικονομική πολιτική, να απαιτούν τούτο κι εκείνο, να αρνούνται να συμφωνήσουν σ' αυτό και το άλλο. Δεν βγάζει, όμως, αποτέλεσμα η παρέμβαση των τροϊκανών από το 2011 και η Ελλάδα παραμένει στα ίδια.
Ο Σύριζα ασχολείται με συμμαχίες. Με μαλακίες, δηλαδή. Από τότε που γεννήθηκε η αριστερά, ένας είναι ο υπέρτατος στόχος. Οι συμμαχίες. Οι μαλακίες, δηλαδή. Μία ζωή, εδώ και περισσότερο από ενάμιση αιώνα οι αριστεροί όπου γης συσπειρώνονται όχι για να παράξουν πολιτική. Όχι για να παρουσιάσουν κυβερνητικό έργο. Όχι τέτοια πράγματα. Η αγωνία είναι οι συμμαχίες. Οι μαλακίες, δηλαδή.
Μόνον έκπληξη δεν προκάλεσε η απόφαση του Πέτρου Κόκκαλη να αποστασιοποιηθεί από την «παράταξη» που κέρδισε το 2014 τις εκλογές στο Δήμο Πειραιά. Να μη συνεχίσει να συμμετέχει σε μία, στην πραγματικότητα, «προσωπική» υπόθεση του εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη.