«Έχουμε εμφύλιο πόλεμο, γι’ αυτό θα ψηφίσω ΝΔ και Μητσοτάκη... » είπε ο Θόδωρος Πάγκαλος, από τα πιο βαρειά ονόματα της πολιτικής της Ελλάδος, μετά τη χούντα. Δεν υπάρχει Έλληνας, από όποιο κόμμα, από όποια παράταξη πολιτική, να μιλάει τόσο χοντρά, τόσο μειωτικά για τον Σύριζα και τον Τσίπρα, όπως κάνει ο επί σειρά ετών υπουργός του ΠΑΣΟΚ.
Το σύμπαν έχει πάθει την πλάκα του μ’ αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία. Δεν έχει ξαναγίνει. Στον αιώνα. Σε κανένα μέρος του πλανήτη. Το κράτος να έχει κάνει τέτοια επιθετική πολιτική σε βάρος των πολιτών. Κράτος με εκλεγμένες κυβερνήσεις, όχι σε καθεστώς ολοκληρωτισμού, με χούντα, με δικτατορία.
Γνωστό. Ο συγγραφέας πριν από την κυκλοφορία του νέου βιβλίου τον αμολάει μία τρακατρούκα. Να γίνει ντόρος. Πώς αλλοιώς να πουλήσει, να ρεκλαμάρει το βιβλίο; Αυτό κάνει κάθε φορά ο πρώην ΚΚΕ, Συνασπισμός (πρώην Σύριζα), ΠΑΣΟΚ Μίμης Ανδρουλάκης (1951), ο οποίος μάλλον έχει αποσυρθεί από την πολιτική και ασχολείται αποκλειστικά με το γράψιμο.
Υπόλογη και η κυβέρνηση της παραμύθι φούρναρης αριστεράς είναι σε σκάνδαλα. Κι όχι σ' ένα και δυο. Και σε πολύ χοντρές υποθέσεις. Πως αντιδρά; Όπως το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, όταν ήντουσαν κυβέρνηση. Αγνοούν τις κατηγορίες. Δεν καταδέχονται καν να απαντήσουν. Μαγκιά. Τα στοιχεία είναι συγκεκριμένα, και οι ευθύνες έχουν το όνομα αυτού κι εκείνου του υπουργού. Δεν δίνει κανένας εξήγηση. Καμιά ενημέρωση, ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι, είναι αλλοιώς.
Στο σινεμά έχουμε δει τη σκηνή, σε διάφορες παραλλαγές. Κάνει τσακωτή την γυναίκα του ο κερατωμένος και η κυρία τον καθησυχάζει ''Δεν είναι αυτό που νομίζεις... ''. Στα σοβαρά το λέει η άπιστη ή ο άτακτος σύζυγος στην απατημένη.
Γιατί ο Τσίπρας παραμένει σταθερά υψηλά στα εκλογικά ποσοστά παρά τη συντριπτική του αποτυχία ως κυβερνήτης; Αν γίνουν εκλογές, πάντα σύμφωνα με τα γκάποπ, θα παίζει γύρω στο 25%. Ποσοστό τεράστιο γι’ αυτή την πολιτική και κοινωνική απάτη που λέγεται πρώτη φορά αριστερά.
Δυο πράγματα βάζω στην κουβέντα πριν τη ξεκινήσω. Το ένα ότι για πρώτη φορά στην Ιστορία αυτό που λέγεται αθλητισμός μπήκε στην ατζέντα των κομμάτων μετά το 1974. Μέχρι το 1967, δηλαδή, που έγινε η χούντα, κανένα κόμμα δεν ασχολήθηκε με τον αθλητισμό. Με το ποδόσφαιρο.Και τι έγινε μετά τη μεταπολίτευση; Αερολογίες. Ρητορίες. Παπαρδέλες. Αυτό έγινε. Φτιάξανε τμήματα αθλητικά τα κόμματα και έλεγαν πράγματα που δεν τα εφάρμοζαν. Που δεν ενδιαφερόντουσαν να υλοποιηθούν. Αυτό είναι το ένα.
Δεν τη ξεχνάνε οι Αμερικάνοι τη δολοφονία του Κένεντυ και μετά από τόσα χρόνια μας ζαλίζουν τον έρωτα, δεν μας αφήνουν να ξεχάσουμε κι εμείς τον καλό πρόεδρο της αυτοκρατορίας του καιρού μας. Τον πρόεδρο της ''καλής'', λεει, Αμερικής στα χρόνια του. Για κάποιους υπήρχε και η καλή Αμερική. Επειδή δεν αποκλείεται η παντρειά της ισχύος και με το δίκαιο, με το ηθικό, με το καλό. Μαλακίες.
Όσα χρόνια κι αν περάσουν από τη δολοφονία του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζων Φιτζέρλαντ Κένεντυ, συν για άλλα τόσα, σίγουρα θα παραμένει ανοικτό βιβλίο αυτό που συνέβη το 1963, σα σήμερα, 22 Νοεμβρίου. Τον πυροβόλησαν στο Ντάλας του Τέξας, ενώ τον μετέφερε ανοικτό αυτοκίνητο και είχε δίπλα του την σύζυγό του Τζάκυ (φωτο).