Το 'χουν παραξεφτυλίσει με την γιορτή της πρωτομαγιάς. Την ημέρα του εργάτη. Και τις μπούρδες που αμολάνε. Όλα για τον εργάτη, για τον εργαζόμενο. Δηλαδή, τι;
Σήμερα είναι η μέρα μου. Πρωτομαγιά! Γιορτινή μέρα, κι εγώ πρώτος πρώτος θα βγω στους δρόμους να διαδηλώσω. Να τονώσω έτσι και τον εαυτό μου. Να βγάλω την αυτοπεποίθησή μου. Γιατί από μένα, μόνο από μένα εξαρτάται αν όλα θα πάνε μια χαρά στην Ελλάδα.
Θυμάμαι την ημέρα της κηδείας. Γιγαντιαίος λαϊκός ξεσηκωμός. Ο κόσμος στους δρόμους με κατεύθυνση τη Μητρόπολη Αθηνών να διαμαρτύρεται και οι πολυκατοικίες να σείονται. Χιλιάδες άνθρωποι. Δεν δεχόντουσαν ότι ο θάνατος του παλληκαριού ήταν ατύχημα, σα σήμερα πρωτομαγιά, του 1976. Ολοφάνερη η σιγουριά πως τον σκότωσαν, με τρόπο πρακτορικό, για να φανεί ότι ο ίδιος τσακίστηκε με το αυτοκίνητό του. Συνθήματα κατά του υπουργού εθνικής άμυνας Ευάγγελου Αβέρωφ.
Η κυβέρνηση κάνει παιχνίδι με τον πόλεμο κατά Μαρινάκη. Επικοινωνιακό παιχνίδι, ποντάροντας ότι τουλάχιστον δεν θα χάσει. Και, όπως και να έχει, λίγο ή πολύ, θα βγει κερδισμένη. Επειδή ο Μαρινάκης είναι ήδη υπόλογος στη δικαιοσύνη για εμπορία ναρκωτικών. Και επειδή του χρεώνουν «ειδικές σχέσεις» με τον υποψήφιο πρωθυπουργό Μητσοτάκη.
Πρωτομαγιά. Η ημέρα του εργάτη, του εργαζόμενου, λέει. Δεκαετίες στημένη φάμπρικα ο αγώνας, λέει, για το δίκιο του εργάτη. Και κάποιοι πονηροί στο κυριλάτο, στο πολιτικοποιημένο αλισβερίσι του λεγόμενου συνδικαλισμού βολεύονται λεχρίτικα μ' αυτή τη βιόλα. Να υπηρετούν εκείνους που τους εκμεταλλεύονται ακόμα και σήμερα λες ότι είναι δούλοι της εποχής του μπάρμπα Θωμά. Άρα, οι εργάτες, οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη από κομματικούς και συνδικαλιστικούς νταβάδες.
Δεν είναι οπαδός του Πανιωνίου, όμως θα διαφωνούσα αν αποφάσιζαν να πάρουν προπονητή του μπάσκετ τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρόεδρος του Σύριζα, και μιλάμε σοβαρά, είναι κατάλληλος για πρωθυπουργός, όχι για προπονητής. Γι’ αυτό, άλλωστε, του ψήφισε και τον ξαναψήφισε ο ελληνικός λαός.
Μόνον με 3% ένας πολιτικός, μάλιστα ως αρχηγός… ανύπαρκτου κόμματος, μπαίνει στη Βουλή. Να ξέρουμε τι λέμε. Κι ο,τι λέμε, το εννοούμε. Δηλαδή; Δεν υπάρχουν μικρά κόμματα. Μία απάτη καραμπινάτη είναι. Ένα πράμα που σήμερα «υπάρχει» και αμέσως μετά, ένα έως πέντε χρόνια, δεν υπάρχει.
Από τους μεγαλύτερους εραστές όλων των εποχών. Ο κορυφαίος είναι ο Βενετσιάνος Τζιάκομο Καζανόβα. Το Νο 2 είναι μυθιστορηματικό, όχι πρόσωπο υπαρκτό όπως ο Καζανόβα, ο Δον Ζουάν ή Ντον Τζιοβάνι. Αρχιερείς της αποπλάνησης γυναικών. Μανιώδεις γυναικάδες. Άρρωστοι, όπως οι αλκοολικοί, οι τζογαδόροι. Ο καθένας με την τρέλα του, που λένε. Με το πάθος του. Εθισμένοι. Εξαρτημένοι. Σίγουρα σε ακραίο βαθμό στην επιθυμία τους υποταγμένοι. Ανεξέλεγκτοι.
Ένα σοβαρό πρόβλημα, επιτέλους, λύθηκε για τον Σύριζα και την κυβέρνηση. Σοβαρό και λαϊκό πρόβλημα, αφού αφορά και τον λαό. Αντιληπτό ότι αν λειτουργεί ομαλά η κυβέρνηση και ο κομματικός της μηχανισμός, αυτό έχει θετικές συνέπειες για τον λαό.
Ξανακτύπησε ο ''Ρουβίκωνας''. Η γνωστή ομάδα αντιεξουσιαστών. Όχι, δηλαδή και να τα ξεχάσουμε τα παιδιά, εδώ είναι, συνεχίζουν κανονικά την πολιτική τους δράση. Καλλιτεχνική και αναρχική. Χθες, λοιπόν, μπουκάρισαν στο Βρετανικό Συμβούλιο. Στο εκπαιδευτικό ίδρυμα, στηΝ καρδιά της Αθήνας. Στην πλατεία Κολωνακίου. Γιατί;