Οι αριστεροί βρίζουν. Άσχημα. Βαρειά. Κουλτουριάρικα, όχι χυδαία. Φοβερά πράγματα λένε για τον Τσίπρα, και για τον Σύριζα γενικώς. Της πλάκας είναι αυτά που κριτικάρουν οι δεξιοί σε σύγκριση με το μπινελίκι το κυριλέ, το πολιτικοποιημένο, το κουλτουρέ των αριστερών. Των σεσημασμένων αριστερών.
Να φτιάξουμε την κεντροαριστερά, λένε οι απατεώνες. Εμείς οι της σοσιαλδημοκρατίας, λένε οι πονηροί. Να ξαναβάλουμε στο παιχνίδι της εξουσίας την προοδευτική παράταξη.
«Η κυβέρνηση δεν έχει την εξουσιοδότηση του λαού να εφαρμόσει τέτοια μέτρα...». Ποιος το λέει αυτό; Βιάζεσαι. Οπωσδήποτε δεν το είπε αυτό κάποιος από το κυβερνητικό μπλοκ.
Ντρίμπλα περιωπής στη ΝΔ επιχειρεί ο Τσίπρας με αφορμή τις καταγγελίες εις βάρος του Δ. Παπαγγελόπουλου από την εισαγγελέα εφετών Γ. Τσατάνη για παρεμβάσεις στο έργο της.
Ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο. Έτσι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Από το ναδίρ στο ζενίθ και αντιστρόφως. Το 1999 που έγιναν φονικοί σεισμοί στη γειτονική χώρα, η διπλωματική προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών έδινε την εντύπωση ότι οι διενέξεις και οι εντάσεις είχαν περάσει οριστικά στο παρελθόν.
Βαρύς, βαρύτατος ο χαρακτηρισμός ανδρείκελο των δανειστών που χρησιμοποίησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου για τον Προκόπη Παυλόπουλο. Απαράδεκτος. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι υπεράνω κριτικής, ιδιαίτερα όταν έχει κάνει κι αυτός τις κωλοτούμπες του.
Μοιάζει με πλάκα αυτό που έγινε με το ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Σμύρνης και τον Έλληνα πρωθυπουργό. Το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της γείτονος, που μάλιστα, ανήκει στο τοπικό Οικονομικό Επιμελητήριο, τίμησε έναν εχθρό της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης και εκείνος παραβλέποντας τις μεταξύ τους διαφορές, το αποδέχθηκε.
Φοβάμαι πως έρχεται καταιγίδα νέων μέτρων. Αλλιώς δεν εξηγείται η ανακοίνωση δια στόματος Ντάισελμπλουμ ότι αρχίζει σύντομα η συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους - τον Απρίλιο λένε οι πληροφορίες.
Μια ζωή στην Ελλάδα παίζει το απόλυτο παραμύθι της κόντρας της Δεξιάς με την Αριστερά. Της Αριστεράς με την Δεξιά. Η επιτομή της κομματικής απάτης, πιο σωστά της παραταξιακής απάτης.
Γυρίζω το χρόνο έξι δεκαετίες πίσω. Εδώ στην Ελλάδα. Πρώτα ο τόπος μας μας ενδιαφέρει. Όσο κι αν δουλεύει η παγκοσμιοποίηση, όσο κι αν μας επηρεάζει οριζοντίως και καθέτως ό, τι τρέχει στο γλόμπο, το ενδιαφέρον μας αγκαλιάζει πρώτα την Ελλάδα. Η μπάλλα, δηλαδή, που παίζεται στο μπουρδέλο.