Έχουνε πλάκα οι πολιτικοί. Κανονικά σου 'ρχονται τα γέλια όταν τους ακούς να μιλάνε για... ενότητα. Πού είναι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης; Ο ευρών αυτόν αμειφθήσεται. Πρόεδρος του κόμματος ήταν και σήμερα δεν υπάρχει. Δεν θα το έβλεπες αυτό ποτέ στο ποδόσφαιρο.
Μετά τις προφητείες του γέροντα Παϊσιου και του Βασίλη Λεβέντη για τα εν Ελλάδι μελλούμενα, ήρθε η ώρα για το χρησμό Τσίπρα. Το φετινό Πάσχα, είπε ο πρωθυπουργός στον Χατζηνικολάου, θα συμπέσει με την Ανάσταση της Οικονομίας.
Αυτή τη μαλακία δεν την κατάλαβα ποτέ. Να κατηγορείται ο κουφός γιατί δεν ακούει καλά. Μα, βρε αρχιμαλάκες, ο άνθρωπος γεννήθηκε στραβός, με ποια λογική τον κρίνεις ως αδύναμο να βλέπει. Περί ποίου θέματος η κουβέντα.
Το 2013, δηλαδή μετά τις εκλογές του 2012 και πριν από εκείνες του 2015 όπου τις κέρδισε, ο Αλέξης Τσίπρας καβάλα επάνω σ' ένα αγροτικό λέει στους απεργούς αγρότες: «Φορολογία 13%;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΩΔΩΡΑΚΗΣ: «Να απαντήσει η κυβέρνηση για τη σχέση της με τους εκβιαστές δημοσιογράφους...». - (...Αν και ξέρουμε τι θα μας πει, ότι δεν έχει σχέση).
Στην Ελλάδα τον γνωρίσαμε σα φίλο και συναγωνιστή του Ανδρέα Παπανδρέου. Και οι δυο τους, ο Ανδρέας και ο Ούλωφ Πάλμε, ήταν αμερικανοσπουδαγμένοι και με θέσεις πολιτικές αντιαμερικανικές.
Όλα τα σκέφθηκαν και όλα τα έταξαν οι Συριζαίοι για να πάρουν την εξουσία. Εκτός από ένα – το πιο σημαντικό. Την επαναφορά της ευτυχίας στη χώρα. Τους πρόλαβαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, προφανώς για να ισοφαρίσουν τις απώλειες από την πτώση της τιμής του πετρελαίου και δημιούργησαν το Υπουργείο Ευτυχίας.
Είναι εντελώς τρελλό να επικρίνουν την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα για ανικανότητα, λέει, στο πρόβλημα. Στο προσφυγικό. Πήξαμε στους μετανάστες. Η χώρα έχει μετατραπεί σ' ένα απέραντo hotspot
Βγήκε η αδερφάρα η δημοσιογραφάρα και είπε τη μεγάλη κουβέντα. Ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά. Τα βλέπει σκούρα. Αυτός με τις γκραν αποκλειστικότητες λέει σήμερα και για να μη ξεχνιόμαστε είναι εκείνος που ήταν σίγουρος για τον Τσίπρα.
Η Ελλάδα καίγεται και, παρόλα αυτά, η κυβέρνηση βρίσκει χρόνο για να ασχολείται με σαχλαμάρες, για να μην πω τίποτε πιο βαρύ. Αφήνει στην άκρη την αξιολόγηση – ναι, ναι, αυτή που θα ολοκλήρωνε τον περασμένο Νοέμβριο- για να ασχοληθεί με τη διευθέτηση των διαφορών της με τους καναλάρχες.