Για τον Αλαφούζο ο Παναθηναϊκός είναι χρυσάφι. Έτσι τον εκτιμά. Και είναι σίγουρος ότι την αξία του Παναθηναϊκού δεν την αντιλήφθηκαν, όπως ο ίδιος, ούτε ο Βαρδινογιάννης, ούτε ο Βγενόπουλος, ο Γιαννακόπουλος, ο όποιος άλλος.
Ο Αλαφούζος τρία πράγματα έχει κατά νου, και τα τρία έχουν άμεση σχέση με το ταμείο και την αγοραστική αξία του Παναθηναϊκού. Αυτή, άλλωστε, οφείλει να είναι η αγωνία ενός προέδρου, ενός διαχειριστή μιας ανώνυμης εταιρείας.
Ο παληός ο γάβρος νοιώθει ένα σεβασμό για τον Παναθηναϊκό. Αποδυτηρίακιας μιλάει. Οι Ολυμπιακοί τις πρώτες μεταπολεμικές σειρές ανεγνώριζαν σαν ισότιμο αντίπαλο τους τον Παναθηναϊκό. Μόνον τον Παναθηναϊκό. Γι’ αυτούς η ΑΕΚ ήταν δευτεράτζα.
Καθάρισε ο Μαρινάκης. Με πρόστιμο 25.000 γλύτωσε τα χειρώτερα ο Παναθηναϊκός, για όσα του καταλογίζουν πως έγιναν στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ. Ποιος άλλος, πάρά ο πρόεδρος του Ολυμπιακού έβαλε το χέρι του να πέσει στα μαλακά ο Παναθηναϊκός;
Αποκάλυψη. Το περιβόητο σύνθημα «Έτσι γαμ… ο Πειραιάς» το πρωτοφώναξαν Αθηναίοι γάβροι. Φοβερά πράγματα. Και, μάλιστα, το κάργα σεξουαλικό τούτο σύνθημα πρώτοακούστηκε σε ντέρμπυ με τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη.
Σκηνή αληθινή. Πριν από 30 χρόνια περίπου στον Ταύρο, στο γραφείο του Καραγιαννίδη. Επίσκεψη στον «ΦΙΛΑΘΛΟ» ο Λάκης Παπαθανασίου, ο πατέρας του Αιμίλιου, του πρωταθλητή ιστιοπλοΐας. Εκεί πρωτοσυναντήθηκαν οι δυο ολυμπιακοί, ο Ηλίας Μπαζίνας και ο Λάκης.
Έβαλε, λέει, τα κλάματα ο Μουρίνιο, όταν η Μάντσεστερ πήρε αντικαταστάτη του Φέργκυουσον τον Νταίηβιντ Μόγιες. Το ξέρουμε; Δεν το ξέρουμε. Αυτό υποστηρίζει κάποιος που έγραψε βιβλίο για τον κοντοπούτανο Πορτογάλο.
Ο Ολυμπιακός χρειάζεται αντίπαλο. Στο ύψος του, στα κυβικά του. Μέγα αγγούρι και με προβλεπόμενες συνέπειες το ότι ο γάβρος σήμερα δεν αισθάνεται την ανάσα του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ.
Εγώ αν ήμουν Μαρινάκης, θα ξηγιόμουνα ως εξής. Θα έλεγα ότι ο Ολυμπιακός είναι εναντίον της βίας, ότι ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να τιμωρηθεί, όχι με 2-3 αγωνιστικές χωρίς κόσμο, αλλά 12-14, μετά απ’όσα απαράδεκτα έγιναν με τον ΟΦΗ.
Είσαι στο κρεββάτι μ’ έναν παίδαρο. Κορίτσαρο έτοιμο για όλα, πάλι. Παίκταρος, σ’ όλο το γήπεδο, τα δίνει όλα, σε φτιάχνει αλησμόνητα. Βρίσκεσαι και με την άλλη, μια χλεμπονιάρα γκόμενα της συμφοράς, άσχημη, βαρετή, χωρίς κουράγια να ρίξει έστω λίγο αλατοπίπερο. Τίποτα, σου λέω.