Από μικρός κλάδευε ο Ρετζέπ. Στο γήπεδο είχε πρωτοδείξει την κλάση του ως κλαδευτήρι. Μου το είπε ένα γειτονάκι του, πρώην πρόεδρος ερασιτεχνικού σωματείου στον Πειραιά, που τον γνώρισα πριν χρόνια.
Σε ποιους δίνουν εξετάσεις οι σύντροφοι συριζαίοι, το ερώτημα. Όλες οι βαρειές, οι συμποσιακές και όχι καφενειακές κουβέντες ξεκινούν από μία ερώτηση. Δεν συζητάμε αέρα πατέρα. Επικεντρωνόμαστε σ' ένα συγκεκριμένο θέμα.
«Το κόμμα δεν μπορεί να είναι χειροκροτητής της κυβέρνησης» είπε ο σύντροφος Γιάννης Δραγασάκης. Ο σοβαρός. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Ο σπουδαγμένος οικονομικά στο Λονδίνο.
Τις μεγαλύτερες παπαριές θα τις φας στη μάπα από τα επίσημα προσώπατα στις επετειακές ημέρες. Άδειες κουβέντες, άψυχες, πολυμεταχειρισμένες, που αποστεώνουν το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός το οποίο υποτίθεται τιμάται.
Να σου πω εγώ, πατριώτη, για ποιο θέμα οφείλει να κάνει ένα ακόμα δημοψήφισμα ο Αλέξης Τσίπρας. Και ελπίζω να συμφωνείς μαζί μου, πατριώτη. Έτσι είναι. Όχι μόνον εκλογές, για να νοιώσουμε στο πετσί μας και στο πνεύμα μας τη δημοκρατία, χρειάζεται να κάνουμε κάθε τόσο και ένα δημοψήφισμα.
Δεν μ' αρέσει καθόλου ένας κομματικός να βγαίνει δημόσια να πετάει μια παπαρδέλα με μοναδικό σκοπό να... φτιάξει το όνομά του. Σας λέει κάτι το όνομα Καραμέρος Γιώργος;
Δεν χωράνε πλακίτσες και αστειϊσμοί αν σ' αρπάξω από το λαιμό και σου δώσω μία στα γεννητικά σου όργανα. Το πράγμα είναι σοβαρό, όταν χώσω τις χερούκλες μου στην τσέπη σου, κύριε μαλάκα, και βουτήξω όσα γουστάρω. Και σ' αφήσω με τίποτα ψιλά, όσα εγώ αποφασίσω.